جمع بندی آیا گذاشتن نام خداوند بر مخلوقات جایز است؟

تب‌های اولیه

25 پستها / 0 جدید
آخرین ارسال

عين الحيات;593282 نوشت:
در مجموع حقیر نتیجه گرفتم که گذاشتن اسمهایی مثل علی،صادق ،جواد ،هادی که اسمهای اهل بیت هم هست اشکال ندارد ولی در باب سایر اسمها باید احتیاط کرد

با سلام مجدد
از تاخیر پیش آمده در پاسخگویی عذرخواهی می کنم.
این تفکیک در جواز نام نهادن برخی از اسماء نیازمند دلیلی است که ثابت کند گذاشتن برخی از آنها جایز است و برخی ممنوع. دلیل شما در این خصوص چیست؟
اگر گذاردن نام خدا بر غیر خداوند شرک باشد، چه فرقی میان اهل بیت(ع) و سایرین وجود دارد؟ بدون شک خالق تنها خداست، رب تنها خداوند است، مالک جهان فقط خداوند است و اهل بیت(ع) در این امور هرگز شریک او نیستند پس چرا گذاردن نام خداوند را بر آنها جایز می دانید؟
نگویید که اهل بیت(ع) آیینه صفات الهی هستند چرا که هرگز صفات نامحدود در آیینه محدود قابل نشان دادن نیست، و اگر محدودیت اهل بیت(ع) را مانع نمی دانید، در این صورت محدودیت سایر انسان ها نیز نمی تواند مانع باشد، فقط گستره تجلی متفاوت خواهد بود و هر کسی در وسع خودش آیینه و تجلی صفات الهی می باشد.

[="3"]

عين الحيات;593282 نوشت:
سلمان گرچه مومن بود ولی حقیر نام خداوند "مومن " را خیلی برتر از آن میدانم که بر سلمان فارسی بگذارم .مومن نامی است مخصوص خدا و اهل بیت .

سلام علیکم برادر عزیز
برادر هذا فراق بینی و بینک، حقیر دیگر چیزی نمی‌توانم بگویم، شاید شما به کسی سلام هم نکنید چون سلام هم اسم خداست، شاید پاسخ سلام که واجب است را هم ندهید چون هر کسی که کار اشتباهی بکند شما که نباید کار اشتباه انجام دهید، اگر واقعاً فکر می‌کنید این چیزها حکم خدا است که گمان کرده‌اید دیگر نمی‌دانم چه بگویم، اینکه کریم و عزیز هم در قرآن برای غیر خدا هم استفاده شده است را هم نمی‌دانم به استثنائات مورد نظرتان اضافه کرده‌اید یا خیر، ولی اگر هم می‌دانید که چنین چیزی در دین نداریم دیگر بحث احتیاطی که می‌فرمایید معنا نخواهد داشت و به نظر ناقص حقیر بیشتر شبیه است به وسواس :Gig:، خودتان می‌دانید، :Gig:
خداوند حقیر را و در صورت تمایل شما را نیز هدایت نماید به چیزی که برایمان پسندیده است، :Gol:
یا علی[/]

باء;593574 نوشت:
سلام علیکم برادر عزیز
برادر هذا فراق بینی و بینک، حقیر دیگر چیزی نمی‌توانم بگویم، شاید شما به کسی سلام هم نکنید چون سلام هم اسم خداست، شاید پاسخ سلام که واجب است را هم ندهید چون هر کسی که کار اشتباهی بکند شما که نباید کار اشتباه انجام دهید، اگر واقعاً فکر می‌کنید این چیزها حکم خدا است که گمان کرده‌اید دیگر نمی‌دانم چه بگویم، اینکه کریم و عزیز هم در قرآن برای غیر خدا هم استفاده شده است را هم نمی‌دانم به استثنائات مورد نظرتان اضافه کرده‌اید یا خیر، ولی اگر هم می‌دانید که چنین چیزی در دین نداریم دیگر بحث احتیاطی که می‌فرمایید معنا نخواهد داشت و به نظر ناقص حقیر بیشتر شبیه است به وسواس ، خودتان می‌دانید،
خداوند حقیر را و در صورت تمایل شما را نیز هدایت نماید به چیزی که برایمان پسندیده است،
یا علی

سلام علیکم و رحمه الله
البته ما به سلمان ارادت داریم زیرا که مشهور است که رسول الله ص فرمود سلمان منا اهل البیت.همچنین ابوذر رحمه الله علیه پیامبر اکرم ص فرمود :یا اباذر انک منا اهل البیت. ولی منظور من این است اگر هم کسی ارادت به سلمان نداشت و یا اصلا سلمان را نمیشناخت و یا اصلا قائل به مسلمان بودن او هم نبود مشکلی در اعتقادات او و برای آخرت او ایجاد نمیشود.چه لزومی دارد اصلا ما وقتمان را با سلمان فارسی تلف کنیم .همین 14 معصوم کافی است برای کسی که بخواهد سیر و سلوک کند و در دنیا و آخرت راه به جایی ببرد.البته اشتباه نشود ما باید از علم فقهای دین استفاده کنیم زیرا آنها هستند که کلام معصومین را ترویج میدهند.

ممنون از دعای خیر شما
یا علی :Gol:

جمع بندی
___________

سوال:
آیا نامگذاری فرزندان، به اسماء الهی چون کریم، حکیم ،قاضی ،طبیب، رفیق، عادل و ...شرک نیست ؟ زیرا این افراد در نامشان با خداوند شریک هستند در حالی که خداوند شریک ندارد نه در ذات و نه اسماء و نه در صفات.

پاسخ:
برای پاسخ جامع توجه به چند نکته لازم است:

نکته اول:

شرک در صفات خداوند به این معنا نیست که دیگران صفاتی که خداوند دارد را دارا نیستند، و صفاتی که در خداوند هست در موجود دیگری نیست، بلکه توحید و شرک در باب صفات به این معناست که صفات خداوند عین ذات او هستند(1) در حالی که صفات موجودات دیگر عین ذات آنها نیست، و به مرور زمان آنها را دارا شده‌اند، مثلا انسان در بدو تولد هیچ علمی ندارد، قرآن کریم می‌فرماید:
«وَ اللَّهُ أَخْرَجَكُمْ مِنْ بُطُونِ أُمَّهاتِكُمْ لا تَعْلَمُونَ شَيْئاً وَ جَعَلَ لَكُمُ السَّمْعَ وَ الْأَبْصارَ وَ الْأَفْئِدَةَ ‏» (2)
و خدا شما را از بطن مادران بيرون آورد در حالى كه هيچ نمى‏دانستيد و به شما گوش و چشم و قلب اعطا كرد.
و با مطالعه و تحصیل و استفاده از گوش و چشم و عقل اندکی علم می‌یابد که از ابتدا آن را نداشته است.
آری صفات او عین ذاتش نامحدود است و از ازل آنها را دارا بوده است، اما دیگران صفاتشان محدود است، همه در ذات و صفاتشان محتاج اویند و او در ذات و صفاتش بی نیاز از همه.(3)

نکته دوم:
حتی اگر غیر از این می بود صرف نام‌گذاری به اسماء الهی موجب شرک نمی‌شد، چرا که همان طورکه توحید اعتقاد قلبی است، شرک نیز در باطن تحقق می‌یابد.(4) لذا اگر نامگذاری فرزندان به اسامی که مختص به خداوند است مانند «الله» همراه با اعتقاد به الوهیت فرزندان باشد، در این صورت شرک است، در غیر اینصورت اگرچه از آن نهی شده است، اما مصداق شرک نیست، مانند سجده بر غیر خداوند که اگر با اعتقاد به الوهیت مسجود باشد، شرک است، اما اگر صرفا جهت احترام باشد شرک نیست، اگرچه به این خاطر که انسان با دیدن سجده، عبادت برایش تداعی می شود، و سجده معمولا برای عبادت انجام می شود برای غیر خدا جایز نیست،(5) اما شرک بودن آن مشروط بر اعتقاد سجده کننده است.
پس اینکه از نامگذاری فرزندان به اسمائی که نیکویی آنها فراتر از بشر است، مانند: الهه، الله، رب، خالد، و... نهی شده است، مانند همان نهی از سجده بر غیر خداست، که اگرچه شرک نیست، اما چون معمولا برای خداوند استعمال می شود و داعیه شرک و سوء برداشت ایجاد می کند باید از آن پرهیز کرد.

نکته سوم:
بدون شک هر صفت کمالی که مخلوق داشته باشد، خالقش آن را به نحو کامل‌تر و جامع‌تری دارا خواهد بود(6) در اینصورت هر اسم نیکویی که حاکی از کمالی چون عالم، حکیم، قادر، مرید و...باشد اگر روی فرزندان گذاشته شود، با این نگاه شرک خواهد بود، چرا که خداوند نیز آن خصلت نیکو را داراست، و با این نگاه اشتراک وصف بین خالق و مخلوق پیش می‌آید. پس صرفا به این خاطر نمی توان این نحو نامگذاری را شرک دانست.

نکته چهارم:

بدون شک بسیاری از اسماء اهل بیت(ع)، قابل صدق بر خداوند است، مانند: کاظم، علی، حسن، محمد و...اما اهل بیت(ع) علی رغم این که مردم را از این نامگذاری نهی نکرده‌اند، تشویقشان نیز کرده‌اند:
بدون شک یکی از اسماء الهی «محمد» به معنای ستایش شده است، که البته نام پیامبر(ص) هم بوده است، و خود آن حضرت(ص) می‌فرمایند:
« مَنْ وُلِدَ لَهُ أَرْبَعَةُ أَوْلَادٍ لَمْ يُسَمِّ أَحَدَهُمْ بِاسْمِي فَقَدْ جَفَانِي‏» (7)
هر که چهار فرزند برای او متولد شود و یکی از آنها را به نام من نگذارد در حق من جفا کرده است.
همچنین در روایت دیگری نقل شده است:
«قِيلَ لِأَبِي عَبْدِ اللَّهِ ع جُعِلْتُ فِدَاكَ إِنَّا نُسَمِّي بِأَسْمَائِكُمْ وَ أَسْمَاءِ آبَائِكُمْ فَيَنْفَعُنَا ذَلِكَ فَقَالَ إِي وَ اللَّهِ وَ هَلِ الدِّينُ إِلَّا الْحُبُّ» (8)
از امام صادق(ع) پرسیده شد فدایت شوم ما فرزندانمان را به اسم شما نامگذاری می کنیم، آین برای ما نفعی دارد؟ امام(ع) فرمودند: آری به خدا قسم، آیه دین چیزی جز محبت است؟

_______________________________

1) الالهیات، آیت الله سبحانی، ج2، ص38.
2) نحل-78.
3) التوحید و الشرک فی القرآن الکریم، آیت الله سبحانی، ص137.
4) همان، ص44
5) الالهیات، ج2، ص97.
6) همان، ج1، ص111.
7) الکافی(ط. الاسلامیه)، شیخ کلینی، ج6، ص19؛ التهذیب، شیخ طوسی، ج7، ص438.
Dirol تفسیر عیاشی، ج1، ص168؛ مستدرک الوسائل، حسین بن محمد تقی نوری، ج12، ص219؛ البرهان فی تفسیر القرآن، سید هاشم بحرانی، ج1، ص 611.

موضوع قفل شده است