آیات نویدبخش را در شرایط بحرانی مرور کنیم و برای ناامیدان بخوانیم.

تب‌های اولیه

26 پستها / 0 جدید
آخرین ارسال

سلام مجدد@};-

در آیات زیر از نجات دادن چند تن از پيامبران و مؤمنان همراه ایشان از بَلیّات و گرفتارى ها و عذاب الهى نازل شده براى قومشان، حكايت مى كند، و این آیات بیانگر آنست که ايمان به خدا و معاد و همگام و همراه بودن با حجت خدا براى دريافت امداد الهى دو اصل ضروری است؛ چرا كه در همه آنها تصريح شده كه مؤمنان همراه آنان را نيز نجات داديم، يعنى هركسى به آيين حق و صراط مستقیم، حقیقتاً ايمان آورده باشد، و همراه و همگام آنها باشد موجب نجات او نیز خواهد شد.

چنانكه در سوره هود مى خوانيم: «وَلَمَّا جَآءَ أَمْرُنَا نَجَّيْنَا هُودًا وَالَّذِينَ ءَامَنُواْ مَعَهُ و بِرَحْمَةٍ مِّنَّا وَنَجَّيْنَهُم مِّنْ عَذَابٍ غَلِيظٍ،(1) و چون فرمان ما در رسيد، هود(علیه السلام) و كسانى را كه با او گرويده بودند، به رحمتى از جانب خود نجات بخشيديم و آنان را از عذابى سخت رهانيديم.» مرحوم طبرسى مى نويسد: نجات يافتن همراهان هود به خاطر اين بود كه معلوم شود عذاب نازل شده، مخصوص كافران بوده، و ايمان مؤمنان موجب نجاتشان گشته است، و در باره تكرار كلمه «نجيّناهم» مى نويسد كه اين تكرار مى تواند نشانگر برخوردارى از دو امداد الهى باشد: يكى نجات از عذاب و سختی های دنيوى و ديگرى نجات از عذاب آخرتى؛ و شايد ناظر به سختى، شدّت و بزرگى عذاب باشد. (2)

در آیه دیگر در باره نجات حضرت صالح (علیه السلام) و مؤمنانِ همراه پیامبرشان می فرماید: «فَلَمَّا جَآءَ أَمْرُنَا نَجَّيْنَا صَلِحًا وَالَّذِينَ ءَامَنُواْ مَعَهُ و بِرَحْمَةٍ مِّنَّا... (3) پس چون فرمان ما در رسيد، صالح و كسانى را كه با او ايمان آورده بودند، به رحمت خود رهانيديم...

و در آیه دیگر نجات حضرت شعیب(علیه السلام) و مؤمنانِ همراهش را حکایت می کند: «وَ لَمَّا جَآءَ أَمْرُنَا نَجَّيْنَا شُعَيْبًا وَالَّذِينَ ءَامَنُواْ مَعَهُ و بِرَحْمَةٍ مِّنَّا...(4) و چون فرمان ما آمد، شعيب و كسانى را كه با او ايمان آورده بودند، به رحمتى از جانب خويش نجات داديم....»

اینها همه حجت و نشانه برای ما و امت اسلامی ماست که اگر در زمانه هجوم توطئه ها و شیطنت های دشمنان دین و ملت و علیرغم همه تحریم و تهدید و فشارها، در ایمان و اعتقادمان در کنار و همراه ولی فقیه و امام جامعه مان، یعنی نائب بر حق ولیعصر (عجل الله فرجه) با صبر و استقامت بمانیم و دست از یاری امام مان برنداریم، قطعاً به حول و قوه الهی و به امدادهای غیبی که در طول سالیان انقلاب بارها و بارها تجربه کرده ایم از این مرحله از سختی ها و دشواری ها و بحران های پیشرو نیز سرافرازانه عبور خواهیم کرد. ان شاء الله

پی نوشت ها:
1. هود: 58/آیه 11.
2. مرحوم طبرسی، تفسیر مجمع البيان، ذيل آيه، با کمی تغییر.
3. هود: 66/آیه11.
4. هود: 94/آیه11.

سلام مجدد@};-

با این همه حجت و نشانه و وعده های راستین خدای متعال در قرآن و امدادهای غیبی که جامعه ایمانی ما در سالهای متمادی قبل و بعد انقلاب مشاهده کرده و شرط تحقق این وعده ها و دریافت امدادهای غیبی را هم می داند اما گویا غالب ما هنوز دل در گرو عنایات طاغوت و وعده های اربابان شرق و غرب بسته ایم و انتظار داریم همان ها که بدلیل دشمنی با اصل و ریشه اعتقادات ما، موج تحریم و تهدید و فشار را به سوی ملت ما گسیل داشته اند، همان ها دلشان به رحم بیاید و مشکلات و گرفتاری های ما را برطرف کنند و ما را از این بحران خودساخته خلاص کنند!

واعجبا! از این خوش خیالی مضحک! مگر چیزی عوض شده و شرایط دگرگون شده؟ مگر ما از اعتقادات مان دست شسته ایم یا انها به اهدافشان دست یافته اند؟! مگر ما به مسلک و عقیده آنها در آمده ایم و دست دوستی به گرگهای بچه کش صهیونی و صعودی(س) داده ایم؟! اگر جز این است چه انتظاری که دشمن قسم خورده دست از اهداف کثیفش بردارد و اگر ما هنوز بر سر اعتقادات و اهداف متعالی مان یعنی پیروی از دین و شریعت و آرمانها و ارزشهای الهی ثابت قدم و مستقیم هستیم، مطمئن باشیم راهی جز صبر و استقامت و مبارزه و مقاومت در برابر دشمن و ایمان و توکل و استمدادجویی از خدای منان و یاری دین خدا پیش رو نداریم.

توكّل و اعتماد بر خداوند قادر متعال، از جمله عوامل عقيدتى در جلب امدادهای الهى به شمار مى آيد، خداوند مى فرمايد: «إِن يَنصُرْكُمُ اللَّهُ فَلَا غَالِبَ لَكُمْ وَإِن يَخْذُلْكُمْ فَمَن ذَا الَّذِى يَنصُرُكُم مِّن بَعْدِهِ ى وَعَلَى اللَّهِ فَلْيَتَوَكَّلِ الْمُؤْمِنُونَ،(1) اگر خدا شما را يارى كند، هيچ كس بر شما غالب نخواهد شد؛ و اگر دست از يارى شما بردارد، چه كسى بعد از او شما را يارى خواهد كرد؟ و مؤمنان بايد تنها بر خدا توكل كنند.» طبرى در جامع البيان مى نويسد: خداوند از جمله «وعلى اللّه فليتوكّل المؤمنون» اينگونه اراده كرده است كه اى مؤمنان! به خدا توكّل كنيد، و از غير او بپرهيزيد، و به احكام او تن در دهيد، و با دشمنانش بجنگيد، چرا كه شما را كفايت مى كند و مشمول امداد خويش مى نمايد. (2)

پی نوشت ها:
1. آل عمران/آیه 160.
2. جامع البيان، ابن جرير طبرى: ج 4، ص 205.

آیه 214 سوره بقره:

أَمْ حَسِبْتُمْ أَنْ تَدْخُلُوا الْجَنَّةَ وَلَمَّا يَأْتِكُمْ مَثَلُ الَّذِينَ خَلَوْا مِنْ قَبْلِكُمْ ۖ مَسَّتْهُمُ الْبَأْسَاءُ وَالضَّرَّاءُ وَزُلْزِلُوا حَتَّىٰ يَقُولَ الرَّسُولُ

وَ الَّذِينَ آمَنُوا مَعَهُ مَتَىٰ نَصْرُ اللَّهِ ۗ أَلَا إِنَّ نَصْرَ اللَّهِ قَرِيبٌ


آیا گمان کردید داخل بهشت می‌شوید، بی‌آنکه حوادثی همچون حوادث گذشتگان به شما برسد؟! همانان که گرفتاریها و ناراحتیها به آنها رسید، و آن چنان ناراحت شدند که پیامبر و افرادی که ایمان آورده بودند گفتند: «پس یاری خدا کی خواهد آمد؟!» (در این هنگام، تقاضای یاری از او کردند، و به آنها گفته شد:) آگاه باشید، یاریِ خدا نزدیک است!

اعتماد به نصرت و کمک الهی، در بیانات رهبر معظم انقلاب:

http://farsi.khamenei.ir/newspart-index?tid=2084&npt=7

مشکور;1000929 نوشت:
سلام مجدد@};-

با این همه حجت و نشانه و وعده های راستین خدای متعال در قرآن و امدادهای غیبی که جامعه ایمانی ما در سالهای متمادی قبل و بعد انقلاب مشاهده کرده و شرط تحقق این وعده ها و دریافت امدادهای غیبی را هم می داند اما گویا غالب ما هنوز دل در گرو عنایات طاغوت و وعده های اربابان شرق و غرب بسته ایم و انتظار داریم همان ها که بدلیل دشمنی با اصل و ریشه اعتقادات ما، موج تحریم و تهدید و فشار را به سوی ملت ما گسیل داشته اند، همان ها دلشان به رحم بیاید و مشکلات و گرفتاری های ما را برطرف کنند و ما را از این بحران خودساخته خلاص کنند!

واعجبا! از این خوش خیالی مضحک! مگر چیزی عوض شده و شرایط دگرگون شده؟ مگر ما از اعتقادات مان دست شسته ایم یا انها به اهدافشان دست یافته اند؟! مگر ما به مسلک و عقیده آنها در آمده ایم و دست دوستی به گرگهای بچه کش صهیونی و صعودی(س) داده ایم؟! اگر جز این است چه انتظاری که دشمن قسم خورده دست از اهداف کثیفش بردارد و اگر ما هنوز بر سر اعتقادات و اهداف متعالی مان یعنی پیروی از دین و شریعت و آرمانها و ارزشهای الهی ثابت قدم و مستقیم هستیم، مطمئن باشیم راهی جز صبر و استقامت و مبارزه و مقاومت در برابر دشمن و ایمان و توکل و استمدادجویی از خدای منان و یاری دین خدا پیش رو نداریم.

توكّل و اعتماد بر خداوند قادر متعال، از جمله عوامل عقيدتى در جلب امدادهای الهى به شمار مى آيد، خداوند مى فرمايد: «إِن يَنصُرْكُمُ اللَّهُ فَلَا غَالِبَ لَكُمْ وَإِن يَخْذُلْكُمْ فَمَن ذَا الَّذِى يَنصُرُكُم مِّن بَعْدِهِ ى وَعَلَى اللَّهِ فَلْيَتَوَكَّلِ الْمُؤْمِنُونَ،(1) اگر خدا شما را يارى كند، هيچ كس بر شما غالب نخواهد شد؛ و اگر دست از يارى شما بردارد، چه كسى بعد از او شما را يارى خواهد كرد؟ و مؤمنان بايد تنها بر خدا توكل كنند.» طبرى در جامع البيان مى نويسد: خداوند از جمله «وعلى اللّه فليتوكّل المؤمنون» اينگونه اراده كرده است كه اى مؤمنان! به خدا توكّل كنيد، و از غير او بپرهيزيد، و به احكام او تن در دهيد، و با دشمنانش بجنگيد، چرا كه شما را كفايت مى كند و مشمول امداد خويش مى نمايد. (2)

پی نوشت ها:
1. آل عمران/آیه 160.
2. جامع البيان، ابن جرير طبرى: ج 4، ص 205.

البقره
[="#008000"]وَلَن تَرْضَىٰ عَنكَ الْيَهُودُ وَلَا النَّصَارَىٰ حَتَّىٰ تَتَّبِعَ مِلَّتَهُمْ.

قُلْ إِنَّ هُدَى اللَّهِ هُوَ الْهُدَىٰ.

وَلَئِنِ اتَّبَعْتَ أَهْوَاءَهُم بَعْدَ الَّذِي جَاءَكَ مِنَ الْعِلْمِ مَا لَكَ مِنَ اللَّهِ مِن وَلِيٍّ وَلَا نَصِيرٍ.[/]

استغاثه كه عبارت از يارى طلبى و نصرت خواهى است، يكى از مفاهيم مورد توصيه قرآن كريم به بندگان مؤمن مى باشد، و آياتى نيز به آن پرداخته است و به عنوان يكى از زمينه هاى برخوردارى از امداد و كمك الهى، نيز شمرده شده است، خداوند اين مدد خواهى و تقاضاى كمك را از زبان برخى از پيامبران و بزرگان مانند نوح، لوط، طالوت و يارانش، رسول اكرم (صلی الله علیه و آله) و مؤمنان در سوره های انبياء آیه 76؛ نوح آیه 26؛ هود آیه 80؛ بقره آیه 250 بیان داشته است.

در آيه شريفه سوره انفال از زبان پيامبر و مؤمنان مى فرمايد: «إِذْ تَسْتَغِيثُونَ رَبَّكُمْ فَاسْتَجَابَ لَكُمْ أَنِّى مُمِدُّكُم بِأَلْفٍ مِّنَ الْمَلَائكَةِ مُرْدِفِينَ (انفال/آیه Dirol به ياد آوريد زمانى را كه پروردگار خود را به فرياد مى طلبيديد، پس دعاى شما را اجابت كرد كه: من شما را با هزار فرشته پياپى، يارى خواهم كرد.»

مرحوم طبرسى در بيان آيه شريفه مى نويسد: خداوند در آيه امداد و يارى خود را نسبت به مسلمانان در جنگ بدر را گوشزد مى كند، كه در آن روز وقتى نگاهتان به تعداد فراوان سپاه دشمن، و تعداد اندك سپاه اسلام افتاد، دلهايتان لرزيد، و از خدا طلب يارى و كمك كرديد، من نيز اجابت كردم، يعنى پس از مدد خواهى شما، هزار فرشته را براى يارى و كمك در راه پيروزى به امداد شما فرستادم، كه هزار فرشته ديگر نيز به دنبال آنان بودند، و به نظر برخى همان هزار فرشته اوّلى به دنبال يكديگر فرود آمدند، و اين ارسال ملائكه فقط براى بشارت به نصر و پيروزى شما بود. در پاره اى از روايات شأن نزول آمده است كه پيامبر اكرم(صلی الله علیه و آله) نيز با مسلمانان در يارى طلبيدن از خدا هم صدا بوده است، وى دست خود را به سوى آسمان گشوده و مى گفت: پروردگارا! وعده اى را كه به من داده اى، تحقّق بخشاى. خدايا! اگر اين گروه مؤمنان نابود شوند، پرستش تو از زمين برچيده خواهد شد، و آن قدر اين يارى طلبى و دعا را ادامه داد تا عبا از دوشش افتاد. (مجمع البيان، ذيل آيه شریفه)