جمع بندی استفاده از مهر در نماز به استناد کدام حدیث انجام می شود؟

30 پستها / 0 جدید
آخرین ارسال
استفاده از مهر در نماز به استناد کدام حدیث انجام می شود؟


سلام و عرض ادب
من چنین چیزی نشنیده ام! بلکه شنیده ام که اهل سنت میگویند در اذان زمان پیامبر (صدراسلام) جمله "اشهد ان علی ولی الله" وجود نداشته و شیعه آن را به اذان اضافه کرده است.
همچنین میگویند مهر در زمان پیامبر وجود نداشته و شیعه آورده است. کلا این دو مورد را (به اضافه خیلی چیزهای دیگر مثل عزاداری و توسل و ...) بدعت می دانند.

سلام علیکم
عرض ادب و احترام
در پست قبل درباره «اشهد ان علیا ولی ا...» مطالبی عرض شد ، در این پست درباره مُهر نکاتی به عرض می رسد

رسول خدا (ص) بر خاك و زمين سجده مى‏كرد و در سجود چيزى را بين پيشانى و زمين حائل قرار نمى‏داد و مى‏فرمود: «جعلت لى الارض مسجد و طهورا»(1) زمين براى من سجده گاه و پاك كننده قرار داده شده است».

پيامبر، مسلمانان را نيز بدين كار امر مى‏كرد، در روایت است که روزى پيامبر وقتى ديدند كه بلال حبشى بر گِردىِ عمامه‏اش سجده كرد تا داغى زمين آزارش ندهد پيامبر با دست خود عمامه بلال را از زير پيشانى او بيرون كشيد و فرمود: «بلال پيشانى‏ات را بر خاك گذار»(2) و به صهيب نيز فرمود: «ترب وجهك يا صهيب پيشانى‏تان را بر خاك گذار». (3)
خباب بن ارت مى‏گويد: «به رسول خدا (ص) از شدت حرارت زمين كه پيشانى و دست‏ها را آزار مى‏دهد شكايت كرديم. او به شكايت ما پاسخ نگفت». (4)

البته خاکی بر آن سجده می شود باید پاك باشد، و از همين روست كه شيعيان تكه ‏اى گِلِ خشك شده را براى اطمينان از پاكى آن با خود برمى دارند و چه بسا كه براى تبرك آن را از خاك مبارك كربلا كه شهادت‏گاه امام حسين (ع) است، بر مى‏گيرند .

نکته دیگر این که خود مهر موضوعيت ندارد و در زمان پيامبر (ص) تمام زمين مهر بوده است و پيشانى را روى زمين مى‏گذاشتند از اين رو براساس روايات معصومين، سجده بايد برزمين و روييدنى‏هاى زمين غير از خوردنى‏ها و پوشيدنى‏ها باشد. و از نظر علماى شيعه نيز سر برخاك زمين يا سنگ و امثال آن نهادن كافى است. شيعيان بر خاك، زمين، سنگ‏ريزه، تخته سنگ و ديگر اجزاى زمين و روييدنى‏هاى آن مانند حصير سجده مى‏كنند و نه بر فرش، پارچه، چيزهاى خوردنى و زينتى و اين برگرفته از روايات بسيار است.

آخرین نکته این که ،سجده، نهایت خضوع و فروتنى است و اين با سجده كردن بر سجاده، فرش، پارچه و زينتى‏هاى گران قيمت به دست نمى‏آيد و تنها راه تحققش اين است كه ارزشمندترين قسمت بدن را كه پيشانى است، بر ارزان‏ترين چيز كه خاك است، بگذاريم. سجده بر خاك و يا قطعه ای از زمین ، نشان از سجده براى خداست و اين به خاك ساييدن به نوعى خضوع در پيشگاه پروردگار تلقى مى‏شود، اين نهادن پيشانى بر زمين و سجده كردن بر خاك، مناسب‏ترين حالت سجده در برابر خداست، و بيشترين فروتنى و تواضع در پيشگاه معبود را در خود دارد. و اين كار، انسان را به ياد ريشه و اصل او، يعنى خاك مى ‏اندازد. خداى تعالى مى‏فرمايد: «منها خلقناكم و فيها نعيدكم و منها نخرجكم تاره اخرى (5) از [خاك‏] آفريديمتان و بدان بازتان مى‏گردانيم و بار ديگر از آن بيرون مى‏آوريمتان».

برای تبرک بحث در نهایت به روایتی از حضرت امام صادق ع در این زمینه اشاره می شود:هشام از ایشان پرسید:بفرمایید سجده بر چه چیزهایی جایز است و بر چه چیز هایی جایز نیست؟حضرت فرمودند: سجده تنها بر زمين و آن چه مى‏رويد جايز است جز آنچه كه پوشيدنى و خوردنى است. هشام پرسيد: فدايت شوم علت آن چيست؟ حضرت فرمودند: زيرا سجده خضوع در پيشگاه خداوند عزوجل است. پس نشايد كه بر پوشيدنى و خوردنى انجام گيرد. زيرا دنياطلبان، بنده خوردنى‏ها و پوشيدنى‏ هايند و سجده‏ کننده در سجده‏ اش عبادت کننده خداست. لاجرم نشايد كه پيشانى خود را بر معبود دنيا طلبان- كه فريفته فريبايى آنند- بسايند. (6)

منابع:
1 صحيح بخارى، ج 1، ص 91 كتاب تيمم.
2 و 3 الحقيقه كماهى، ص 105
4 سنن بيهقى، ج 2، ص 105
5 سوره طه آیه 55
6 وسائل الشیعه ج 5 ص 343

با سلام و عرض ادب و احترام

تا جایی که بنده اطلاع دارم پیامبر و امامان از خاک برای سجده استفاده می کردن

استفاده از مهر به استناد از کدام حدیث انجام می شه؟

با نام و یاد دوست




کارشناس بحث: استاد صدرا

شروحیل;974127 نوشت:
با سلام و عرض ادب و احترام

تا جایی که بنده اطلاع دارم پیامبر و امامان از خاک برای سجده استفاده می کردن

استفاده از مهر به استناد از کدام حدیث انجام می شه؟

با سلام و عرض ادب
چنین امری از باب تسهیل در سجده ی صحیح بوده؛ لذا اساسا نیاز به دلیل خاص نداشته؛ زیرا با سجده ی بر مهر به صورت یقین تکلیف مکلّف در قرار دادن پیشانی بر چیزی که سجده ی بر آن صحیح بوده انجام پذیرفته است.

توضیح: به هنگام سجده باید بر زمين و چيزهاى غير خوراكى كه از زمين مى‌رويد، مانند چوب و برگ درختان سجده كرد. همچنین سجده بر چيزهاى خوراكى و پوشاكى صحيح نيست و نيز سجده كردن بر چيزهاى معدنى مانند طلا و نقره و عقيق و فيروزه باطل است؛ اما سجده كردن بر سنگهاى معدنى مانند سنگ مرمر و سنگهاى سياه اشكال ندارد».[1] علاوه بر اینکه چيزى كه بر آن سجده مى‌شود بايد پاک باشد؛ لذا سجده ی بر چیز نجس صحیح نمی باشد.

با توجه به این نکته اهتمام شيعه بر آن است كه محل سجده می بایست از خاكِ پاك بوده؛ لذا فرقى نمى‌كند كه آن خاك از چه زمين و جايى باشد؛ هر چند که بر اساس روایات اهل بیت(علیهم السلام) سجده بر تربیت کربلا افضل از هر خاکی است.[2]

بنابراین التزام و تقيّد شیعه به مُهر، از آن روست که چنین امری اولا موجب سهولت در ادای نماز صحیح در شرایط و مکانهای مختلف است و دیگر آنکه با سجده ی بر مهر اطمینان از طهارت محل سجده نیز حاصل شده؛ بنابراین هیئت و شکل مهر برای شیعه موضوعیت نداشته؛ بلکه با حصول آن یکی از شرایط صحت سجده محقق شده است.

این تقید در سیره ی ائمه (علیهم السلام) نیز مشاهده می گردد. در روایتی سیره ی عملی امام صادق(علیه السلام) اینچنین بیان شده که آنحضرت همراه خود کیسه ای از تربت سیدالشهدا(علیه السلام) به همراه داشته که به هنگام نماز بر آن سجده می نموده اند.[3]

اینکه از چه زمانی مهر برای نماز تهیه شده اطلاع دقیقی در مورد آن نیست؛ هر چند که ظاهر روایتی بیانگر آن است که در زمان غیبت صغری چنین امری وجود داشته، چنانکه مرحوم طبرسی در کتاب احتجاج از «محمّد بن عبد اللّه بن جعفر حميرى» از امام زمان- عجّل اللّه تعالى فرجه- روايت مى‌كند و مى‌گويد: نامه‌اى خدمت آن بزرگوار نوشته و در مورد فضيلت سجده بر لوحى كه از خاك قبر ساخته شده است از حضرتش سؤال كرده كه آيا چنين كارى فضيلت دارد؟ و حضرت پاسخ فرمودند: «اين عمل جايز بوده و فضيلت دارد».[4] که در این روایت سخن از لوحی است که از تربت امام حسین(علیه السلام) ساخته شده است.

نظیر چنین امری در عملکرد برخی تابعین همچون «مسروق بن اجدع» از اصحاب «ابن مسعود» مشاهده می گردد که وی به هنگام مسافرت دریایی با خود خشتی برای سجده به همراه داشته است.[5]

موفق باشید.

[HR][/HR][1] . ر.ک: امام خمینی، توضیح المسائل، مساله ی: 1076.

[2] . الحر العاملی،‌ وسائل الشيعة، ج5، ص365، ‌بَابُ اسْتِحْبَابِ السُّجُودِ عَلَى تُرْبَةِ الْحُسَيْنِ علیه السلام أَوْ لَوْحٍ مِنْهَا.

[3] . همان، ص366، ح6808: «مُحَمَّدُ بْنُ الْحَسَنِ فِي الْمِصْبَاحِ بِإِسْنَادِهِ عَنْ مُعَاوِيَةَ بْنِ عَمَّارٍ قَالَ: كَانَ لِأَبِي عَبْدِ اللَّهِ علیه السلام خَرِيطَةُ دِيبَاجٍ صَفْرَاءُ- فِيهَا تُرْبَةُ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ علیه السلام فَكَانَ إِذَا حَضَرَتْهُ الصَّلَاةُ- صَبَّهُ عَلَى سَجَّادَتِهِ وَ سَجَدَ عَلَيْهِ ثُمَّ قَالَ ع- إِنَّ السُّجُودَ عَلَى تُرْبَةِ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ علیه السلام- يَخْرِقُ الْحُجُبَ السَّبْعَ».

[4] . همان، ح6807: «أَحْمَدُ بْنُ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ الطَّبْرِسِيُّ فِي الْإِحْتِجَاجِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ جَعْفَرٍ الْحِمْيَرِيِّ عَنْ صَاحِبِ الزَّمَانِ علیه السلام أَنَّهُ كَتَبَ إِلَيْهِ يَسْأَلُهُ عَنِ السَّجْدَةِ- عَلَى لَوْحٍ مِنْ طِينِ الْقَبْرِ هَلْ فِيهِ فَضْلٌ- فَأَجَابَ علیه السلام يَجُوزُ ذَلِكَ وَ فِيهِ الْفَضْلُ».

[5] . ابن سعد،‌ الطبقات الکبری، ج6، ص79: «حدثنا محمد قال كان مسروق إذا خرج يخرج بلبنة يسجد عليها في السفينة».

سلام
چیزی که عجیبه اینه که
اعضای سجده فقط پیشانی نیست
با این حساب باید سایر اعضا نیز بر خاک یا آنچه از زمین است باشد.
اما میدانیم که شیعیان همه اعضای سجده را بر زمین و چیزی که سجده بر آن جایز باشد نمیگذارند ...
از طرفی در روایتی از امام صادق علیه السلام که چند سال پیش به یاد دارم ( و دقیق یادم نیست چه بود) گویا گفته شده بود اعضای سجده بر خاک قرار میگیرد

صدرا;975010 نوشت:
با سلام و عرض ادب
چنین امری از باب تسهیل در سجده ی صحیح بوده؛ لذا اساسا نیاز به دلیل خاص نداشته؛ زیرا با سجده ی بر مهر به صورت یقین تکلیف مکلّف در قرار دادن پیشانی بر چیزی که سجده ی بر آن صحیح بوده انجام پذیرفته است.

توضیح: به هنگام سجده باید بر زمين و چيزهاى غير خوراكى كه از زمين مى‌رويد، مانند چوب و برگ درختان سجده كرد. همچنین سجده بر چيزهاى خوراكى و پوشاكى صحيح نيست و نيز سجده كردن بر چيزهاى معدنى مانند طلا و نقره و عقيق و فيروزه باطل است؛ اما سجده كردن بر سنگهاى معدنى مانند سنگ مرمر و سنگهاى سياه اشكال ندارد».[1] علاوه بر اینکه چيزى كه بر آن سجده مى‌شود بايد پاک باشد؛ لذا سجده ی بر چیز نجس صحیح نمی باشد.

با توجه به این نکته اهتمام شيعه بر آن است كه محل سجده می بایست از خاكِ پاك بوده؛ لذا فرقى نمى‌كند كه آن خاك از چه زمين و جايى باشد؛ هر چند که بر اساس روایات اهل بیت(علیهم السلام) سجده بر تربیت کربلا افضل از هر خاکی است.[2]

بنابراین التزام و تقيّد شیعه به مُهر، از آن روست که چنین امری اولا موجب سهولت در ادای نماز صحیح در شرایط و مکانهای مختلف است و دیگر آنکه با سجده ی بر مهر اطمینان از طهارت محل سجده نیز حاصل شده؛ بنابراین هیئت و شکل مهر برای شیعه موضوعیت نداشته؛ بلکه با حصول آن یکی از شرایط صحت سجده محقق شده است.

این تقید در سیره ی ائمه (علیهم السلام) نیز مشاهده می گردد. در روایتی سیره ی عملی امام صادق(علیه السلام) اینچنین بیان شده که آنحضرت همراه خود کیسه ای از تربت سیدالشهدا(علیه السلام) به همراه داشته که به هنگام نماز بر آن سجده می نموده اند.[3]

اینکه از چه زمانی مهر برای نماز تهیه شده اطلاع دقیقی در مورد آن نیست؛ هر چند که ظاهر روایتی بیانگر آن است که در زمان غیبت صغری چنین امری وجود داشته، چنانکه مرحوم طبرسی در کتاب احتجاج از «محمّد بن عبد اللّه بن جعفر حميرى» از امام زمان- عجّل اللّه تعالى فرجه- روايت مى‌كند و مى‌گويد: نامه‌اى خدمت آن بزرگوار نوشته و در مورد فضيلت سجده بر لوحى كه از خاك قبر ساخته شده است از حضرتش سؤال كرده كه آيا چنين كارى فضيلت دارد؟ و حضرت پاسخ فرمودند: «اين عمل جايز بوده و فضيلت دارد».[4] که در این روایت سخن از لوحی است که از تربت امام حسین(علیه السلام) ساخته شده است.

نظیر چنین امری در عملکرد برخی تابعین همچون «مسروق بن اجدع» از اصحاب «ابن مسعود» مشاهده می گردد که وی به هنگام مسافرت دریایی با خود خشتی برای سجده به همراه داشته است.[5]

موفق باشید.

[HR][/HR][1] . ر.ک: امام خمینی، توضیح المسائل، مساله ی: 1076.

[2] . الحر العاملی،‌ وسائل الشيعة، ج5، ص365، ‌بَابُ اسْتِحْبَابِ السُّجُودِ عَلَى تُرْبَةِ الْحُسَيْنِ علیه السلام أَوْ لَوْحٍ مِنْهَا.

[3] . همان، ص366، ح6808: «مُحَمَّدُ بْنُ الْحَسَنِ فِي الْمِصْبَاحِ بِإِسْنَادِهِ عَنْ مُعَاوِيَةَ بْنِ عَمَّارٍ قَالَ: كَانَ لِأَبِي عَبْدِ اللَّهِ علیه السلام خَرِيطَةُ دِيبَاجٍ صَفْرَاءُ- فِيهَا تُرْبَةُ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ علیه السلام فَكَانَ إِذَا حَضَرَتْهُ الصَّلَاةُ- صَبَّهُ عَلَى سَجَّادَتِهِ وَ سَجَدَ عَلَيْهِ ثُمَّ قَالَ ع- إِنَّ السُّجُودَ عَلَى تُرْبَةِ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ علیه السلام- يَخْرِقُ الْحُجُبَ السَّبْعَ».

[4] . همان، ح6807: «أَحْمَدُ بْنُ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ الطَّبْرِسِيُّ فِي الْإِحْتِجَاجِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ جَعْفَرٍ الْحِمْيَرِيِّ عَنْ صَاحِبِ الزَّمَانِ علیه السلام أَنَّهُ كَتَبَ إِلَيْهِ يَسْأَلُهُ عَنِ السَّجْدَةِ- عَلَى لَوْحٍ مِنْ طِينِ الْقَبْرِ هَلْ فِيهِ فَضْلٌ- فَأَجَابَ علیه السلام يَجُوزُ ذَلِكَ وَ فِيهِ الْفَضْلُ».

[5] . ابن سعد،‌ الطبقات الکبری، ج6، ص79: «حدثنا محمد قال كان مسروق إذا خرج يخرج بلبنة يسجد عليها في السفينة».

با سلام

پس هیچ آیه و حدیثی در رابطه با استفاده از مهر ندارید

نتیجه این که استفاده از مهر حکمی سلیقه ای و شخصی است

نه دستور و سنت پیامبر(ص) و امامان معصوم(ع)...

شروحیل;975416 نوشت:
پس هیچ آیه و حدیثی در رابطه با استفاده از مهر ندارید
نتیجه این که استفاده از مهر حکمی سلیقه ای و شخصی است
نه دستور و سنت پیامبر(ص) و امامان معصوم(ع)...

[=&amp]با سلام و عرض ادب[/]
[=&amp]پیامبراکرم(صلی الله علیه و آله) فرمودند: [/][=&amp]«جُعِلَتْ‏ لِي الْأَرْضُ مَسْجِدًا، وَطَهُورًا»[/][=&amp] زمین برای من سجدگاه و مایه ی پاکیزگی قرار داده شده است[/][=&amp].[/]
[=&amp]از سویی دیگر قرآن کریم در باب تیمیم می فرماید: ([/][=&amp]فَتَيَمَّمُوا صَعِيداً طَيِّباً[/][=&amp]) به خاكى پاك تيمّم كنيد. [/]
[=&amp]بنابراین آنچه مایه ی پاکیزگی است همان نیز محل سجده گاه است.
[/]
[=&amp]با توجه به این مقدمه:[/]
[=&amp]شما می بایست بر روی صعید طیب سجده کنید.[/]
[=&amp]در زمانی که یافتن چنین امری برای نماز همیشه میسر نبوده و با سختی همراه است شما دو راه پیش رو دارید:[/] [=&amp]الف) مقداری خاک همواره با خود داخل دستمالی داشته باشید و به هنگام نماز آنرا پهن نموده و بر آن خاک سجده کنید. [/] [=&amp]ب) همین خاک را با آب آمیخته کنید تا صورت ظاهری خاک تبدیل به گل شده و سپس همان گل را در قطعه ای کوچک خشک کنید تا در هنگام نماز بر آن سجده کنید. [=&amp][1][/][/] [=&amp]
(البته صورت سجده صحیح تنها منحصر به سجده بر خاک نیست؛ هر چند سجده بر خاک و برتر از آن، تربت امام حسین علیه السلام افضل می باشد).[/]

[=&amp]فهمیدن چنین فرض ساده ای که بر اساس سیره ی عقلا است امر سخت و دشواری نیست و چنین امری نیز نیاز به دلیل خاص نداشته؛ بلکه همین که مهر مصداق دلیل عام بوده[=&amp][2][/] و از سویی نهی ای در مورد آن وارد نشده؛[=&amp][3][/] جواز و مشروعیت آن ثابت است و با سجده ی بر مهر امتثال قطعی امر شارع در وجوب سجده بر چیزی که سجده ی بر آن صحیح است محقق است.[/]

[=&amp]بر همین اساس در روایتی که مرحوم طبرسی از عبدالله بن جعفر نقل نمود که وی به صورت مکاتبه از امام مهدی (علیه السلام) در رابطه با سجده ی بر لوحی از قبر امام حسین(علیه السلام) سوال نمود حضرت در پاسخ فرمودند: [/][=&amp]«یجوز ذلک و فیه الفضل».[B][4][/][/B][=&amp] که در این سوال جواز به مربوط به اصل سجده بر لوح بوده و فضل به واسطه ی تربت خاص است.[/]

[=&amp]و همچنان که گفته شد طبیعی بودن و یا دست ساز بودن چنین امری مدخلیت در موضوع نداشته و هیچ عاقلی بین لوح دست ساز با طبیعی در این امر تفاوتی قائل نیست؛ همچنان که در نظایر آن همچون سجده ی بر حصیر چنین امری مشاهده می گردد که پیامبر(صلی الله علیه وآله) بر «خمرة» که سجاده بافته شده از برگ خرما بود سجده می کردند: [/][=&amp]«كَانَ النَّبِيُ‏ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وآله وَ سَلَّمَ يُصَلِّي‏ عَلَى‏ الْخُمْرَةِ».[/][=&amp][=&amp][5][/][/][=&amp] در حالی که سجده بر خود برگ خرما نیز جایز است.[/]

[=&amp]بنابراین: [/] [=&amp]دلیل شرعی بیانگر وجوب سجده بر ارض بوده؛ و مهر مصداق قطعی دلیل عام است؛ لذا مکلف با سجده بر مهر قطعا امتثال تکلیف را نموده است .[/]

[=&amp]توصیه:
[/] [=&amp]وظیفه ی شما در موضوعات فقهی و معارف دینی (همچون سایر امور که تخصصی در آن نداشته و به اهل فن آن مراجعه می نمائید) رجوع به اهل فن آن یعنی علمای مذهب است؛ نه اینکه بر اساس برداشت خود به بررسی مباحث فقهی و احیانا عمل بر اساس یافته ی خود بنمائید و خود را عالم و دیگران را جاهل قلمداد فرمائید.

[/] [=&amp]موفق باشید.[/]
[HR][/HR] [1] . توجه فرمائید که مهر از اصل خاک بودن خارج نشده و تغییر ماهیت نداده و از عنوان مصداق وجه الارض خارج نشده است.

[2] . (فَتَيَمَّمُوا صَعِيداً طَيِّباً)، النساء، 43؛ الصدوق، الخصال، ج1، ص292: «جُعِلَتْ‏ لِيَ‏ الْأَرْضُ‏ مَسْجِداً وَ طَهُوراً ».
و کلینی، الکافی، ج3، ص331، ح5: «عَلِيُّ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، عَنْ أَبِيهِ، عَنِ ابْنِ أَبِي عُمَيْرٍ، عَنْ عُمَرَ بْنِ أُذَيْنَةَ، عَنِ الْفُضَيْلِ بْنِ يَسَارٍ وَ بُرَيْدِ بْنِ مُعَاوِيَةَ:عَنْ أَحَدِهِمَا عَلَيْهِمَا السَّلَامُ، قَالَ: «لَا بَأْسَ بِالْقِيَامِ عَلَى الْمُصَلّى‏ مِنَ الشَّعْرِ وَ الصُّوفِ إِذَا كَانَ يَسْجُدُ عَلَى الْأَرْضِ‏، فَإِنْ‏ كَانَ مِنْ نَبَاتِ الْأَرْضِ، فَلَا بَأْسَ بِالْقِيَامِ عَلَيْهِ وَ السُّجُودِ عَلَيْهِ». ابو جعفر باقر (علیه السلام) و يا ابو عبد الله صادق (علیه السلام) گفت: انسان مى ‏تواند بر سجاده مويى و پشمى بايستد و بر روى خاك سجده كند. اگر سجاده نماز از مواد نباتى باشد مى‏ تواند بر روى آن بايستد و بر روى آن سجده كند.
همان، ح1: مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عِيسَى عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ خَالِدٍ وَ الْحُسَيْنِ بْنِ سَعِيدٍ عَنِ الْقَاسِمِ بْنِ عُرْوَةَ عَنْ أَبِي الْعَبَّاسِ الْفَضْلِ بْنِ عَبْدِ الْمَلِكِ قَالَ قَالَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ عَلَيْهِ السَّلَامُ: «لَا تَسْجُدْ إِلَّا عَلَى الْأَرْضِ أَوْ مَا أَنْبَتَتِ الْأَرْضُ إِلَّا الْقُطْنَ وَ الْكَتَّانَ»: ابو عبد الله صادق (علیه السلام) گفت: بر چيزى سجده مكن جز بر خاك و آن چه از خاك برويد، به استثناى پنبه و كتان.

[3] . همان، ح6: أَحْمَدُ بْنُ إِدْرِيسَ وَ غَيْرُهُ، عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدٍ، عَنْ عَلِيِّ بْنِ إِسْمَاعِيلَ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَمْرِو بْنِ سَعِيدٍ:عَنْ أَبِي الْحَسَنِ الرِّضَا صَلَوَاتُ اللَّهِ عَلَيْهِ، قَالَ: «لَا تَسْجُدْعَلَى الْقِيرِ، وَ لَاعَلَى ‏الصَّارُوجِ‏». بر روى قير و صاروج سجده مكن.
همان، ح2: عَلِيُّ بْنُ إِبْرَاهِيمَ عَنْ أَبِيهِ وَ مُحَمَّدُ بْنُ إِسْمَاعِيلَ عَنِ الْفَضْلِ بْنِ شَاذَانَ جَمِيعاً عَنْ حَمَّادِ بْنِ عِيسَى عَنْ زُرَارَةَ عَنْ أَبِي جَعْفَرٍ عَلَيْهِ السَّلَامُ قَالَ: «قُلْتُ لَهُ أَسْجُدُ عَلَى الزِّفْتِ يَعْنِي الْقِيرَ فَقَالَ لَا وَ لَا عَلَى الثَّوْبِ الْكُرْسُفِ وَ لَا عَلَى الصُّوفِ وَ لَا عَلَى شَيْ‏ءٍ مِنَ الْحَيَوَانِ وَ لَا عَلَى طَعَامٍ وَ لَا عَلَى شَيْ‏ءٍ مِنْ ثِمَارِ الْأَرْضِ وَ لَا عَلَى شَيْ‏ءٍ مِنَ الرِّيَاشِ‏». «به ابو جعفر باقر (علیه السلام) گفتم: بر روى قير سجده كنم؟ ابو جعفر گفت: نه. و نه بر روى منسوجات پنبه‏اى و نه بر مواد پشمى و نه بر مواد حيوانى و نه بر مواد خوراكى و نه بر ميوه و نه هيچ متاعى از متاع زندگى.

[4] . الحر العاملی، وسائل الشيعة، ج5، ص366: «أَحْمَدُ بْنُ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ الطَّبْرِسِيُّ فِي الْإِحْتِجَاجِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ جَعْفَرٍ الْحِمْيَرِيِّ عَنْ صَاحِبِ الزَّمَانِ ع أَنَّهُ كَتَبَ إِلَيْهِ يَسْأَلُهُ عَنِ السَّجْدَةِ- عَلَى لَوْحٍ مِنْ طِينِ الْقَبْرِ هَلْ فِيهِ فَضْلٌ- فَأَجَابَ ع يَجُوزُ ذَلِكَ وَ فِيهِ الْفَضْلُ».

[5] بخارى، محمد بن اسماعيل، صحيح البخاري، ج1، ص270، ح349.

صدرا;975521 نوشت:
[=&amp]با سلام و عرض ادب[/]
[=&amp]پیامبراکرم(صلی الله علیه و آله) فرمودند: [/][=&amp]«جُعِلَتْ‏ لِي الْأَرْضُ مَسْجِدًا، وَطَهُورًا»[/][=&amp]زمین برای من سجدگاه و مایه ی پاکیزگی قرار داده شده است[/][=&amp].[/]
[=&amp]از سویی دیگر قرآن کریم در باب تیمیم می فرماید: ([/][=&amp]فَتَيَمَّمُوا صَعِيداً طَيِّباً[/][=&amp]) به خاكى پاك تيمّم كنيد. [/]
[=&amp]بنابراین آنچه مایه ی پاکیزگی است همان نیز محل سجده گاه است.
[/]
[=&amp]با توجه به این مقدمه:[/]
[=&amp]شما می بایست بر روی صعید طیب سجده کنید.[/]
[=&amp]در زمانی که یافتن چنین امری برای نماز همیشه میسر نبوده و با سختی همراه است شما دو راه پیش رو دارید:[/] [=&amp]الف) مقداری خاک همواره با خود داخل دستمالی داشته باشید و به هنگام نماز آنرا پهن نموده و بر آن خاک سجده کنید. [/] [=&amp]ب) همین خاک را با آب آمیخته کنید تا صورت ظاهری خاک تبدیل به گل شده و سپس همان گل را در قطعه ای کوچک خشک کنید تا در هنگام نماز بر آن سجده کنید. [=&amp][1][/][/] [=&amp]
(البته صورت سجده صحیح تنها منحصر به سجده بر خاک نیست؛ هر چند سجده بر خاک و برتر از آن، تربت امام حسین علیه السلام افضل می باشد).[/]

[=&amp]فهمیدن چنین فرض ساده ای که بر اساس سیره ی عقلا است امر سخت و دشواری نیست و چنین امری نیز نیاز به دلیل خاص نداشته؛ بلکه همین که مهر مصداق دلیل عام بوده[=&amp][2][/] و از سویی نهی ای در مورد آن وارد نشده؛[=&amp][3][/] جواز و مشروعیت آن ثابت است و با سجده ی بر مهر امتثال قطعی امر شارع در وجوب سجده بر چیزی که سجده ی بر آن صحیح است محقق است.[/]

[=&amp]بر همین اساس در روایتی که مرحوم طبرسی از عبدالله بن جعفر نقل نمود که وی به صورت مکاتبه از امام مهدی (علیه السلام) در رابطه با سجده ی بر لوحی از قبر امام حسین(علیه السلام) سوال نمود حضرت در پاسخ فرمودند: [/][=&amp]«یجوز ذلک و فیه الفضل».[B][4][/][/B][=&amp]که در این سوال جواز به مربوط به اصل سجده بر لوح بوده و فضل به واسطه ی تربت خاص است.[/]

[=&amp]و همچنان که گفته شد طبیعی بودن و یا دست ساز بودن چنین امری مدخلیت در موضوع نداشته و هیچ عاقلی بین لوح دست ساز با طبیعی در این امر تفاوتی قائل نیست؛ همچنان که در نظایر آن همچون سجده ی بر حصیر چنین امری مشاهده می گردد که پیامبر(صلی الله علیه وآله) بر «خمرة» که سجاده بافته شده از برگ خرما بود سجده می کردند: [/][=&amp]«كَانَ النَّبِيُ‏ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وآله وَ سَلَّمَ يُصَلِّي‏ عَلَى‏ الْخُمْرَةِ».[/][=&amp][=&amp][5][/][/][=&amp]در حالی که سجده بر خود برگ خرما نیز جایز است.[/]

[=&amp]بنابراین: [/] [=&amp]دلیل شرعی بیانگر وجوب سجده بر ارض بوده؛ و مهر مصداق قطعی دلیل عام است؛ لذا مکلف با سجده بر مهر قطعا امتثال تکلیف را نموده است .[/]

[=&amp]توصیه:
[/] [=&amp]وظیفه ی شما در موضوعات فقهی و معارف دینی (همچون سایر امور که تخصصی در آن نداشته و به اهل فن آن مراجعه می نمائید) رجوع به اهل فن آن یعنی علمای مذهب است؛ نه اینکه بر اساس برداشت خود به بررسی مباحث فقهی و احیانا عمل بر اساس یافته ی خود بنمائید و خود را عالم و دیگران را جاهل قلمداد فرمائید.

[/] [=&amp]موفق باشید.[/]


[HR][/HR] [1] . توجه فرمائید که مهر از اصل خاک بودن خارج نشده و تغییر ماهیت نداده و از عنوان مصداق وجه الارض خارج نشده است.

[2] . (فَتَيَمَّمُوا صَعِيداً طَيِّباً)، النساء، 43؛ الصدوق، الخصال، ج1، ص292: «جُعِلَتْ‏ لِيَ‏ الْأَرْضُ‏ مَسْجِداً وَ طَهُوراً ».
و کلینی، الکافی، ج3، ص331، ح5: «عَلِيُّ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، عَنْ أَبِيهِ، عَنِ ابْنِ أَبِي عُمَيْرٍ، عَنْ عُمَرَ بْنِ أُذَيْنَةَ، عَنِ الْفُضَيْلِ بْنِ يَسَارٍ وَ بُرَيْدِ بْنِ مُعَاوِيَةَ:عَنْ أَحَدِهِمَا عَلَيْهِمَا السَّلَامُ، قَالَ: «لَا بَأْسَ بِالْقِيَامِ عَلَى الْمُصَلّى‏ مِنَ الشَّعْرِ وَ الصُّوفِ إِذَا كَانَ يَسْجُدُ عَلَى الْأَرْضِ‏، فَإِنْ‏ كَانَ مِنْ نَبَاتِ الْأَرْضِ، فَلَا بَأْسَ بِالْقِيَامِ عَلَيْهِ وَ السُّجُودِ عَلَيْهِ». ابو جعفر باقر (علیه السلام) و يا ابو عبد الله صادق (علیه السلام) گفت: انسان مى ‏تواند بر سجاده مويى و پشمى بايستد و بر روى خاك سجده كند. اگر سجاده نماز از مواد نباتى باشد مى‏ تواند بر روى آن بايستد و بر روى آن سجده كند.
همان، ح1: مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عِيسَى عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ خَالِدٍ وَ الْحُسَيْنِ بْنِ سَعِيدٍ عَنِ الْقَاسِمِ بْنِ عُرْوَةَ عَنْ أَبِي الْعَبَّاسِ الْفَضْلِ بْنِ عَبْدِ الْمَلِكِ قَالَ قَالَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ عَلَيْهِ السَّلَامُ: «لَا تَسْجُدْ إِلَّا عَلَى الْأَرْضِ أَوْ مَا أَنْبَتَتِ الْأَرْضُ إِلَّا الْقُطْنَ وَ الْكَتَّانَ»: ابو عبد الله صادق (علیه السلام) گفت: بر چيزى سجده مكن جز بر خاك و آن چه از خاك برويد، به استثناى پنبه و كتان.

[3] . همان، ح6: أَحْمَدُ بْنُ إِدْرِيسَ وَ غَيْرُهُ، عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدٍ، عَنْ عَلِيِّ بْنِ إِسْمَاعِيلَ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَمْرِو بْنِ سَعِيدٍ:عَنْ أَبِي الْحَسَنِ الرِّضَا صَلَوَاتُ اللَّهِ عَلَيْهِ، قَالَ: «لَا تَسْجُدْعَلَى الْقِيرِ، وَ لَاعَلَى ‏الصَّارُوجِ‏». بر روى قير و صاروج سجده مكن.
همان، ح2: عَلِيُّ بْنُ إِبْرَاهِيمَ عَنْ أَبِيهِ وَ مُحَمَّدُ بْنُ إِسْمَاعِيلَ عَنِ الْفَضْلِ بْنِ شَاذَانَ جَمِيعاً عَنْ حَمَّادِ بْنِ عِيسَى عَنْ زُرَارَةَ عَنْ أَبِي جَعْفَرٍ عَلَيْهِ السَّلَامُ قَالَ: «قُلْتُ لَهُ أَسْجُدُ عَلَى الزِّفْتِ يَعْنِي الْقِيرَ فَقَالَ لَا وَ لَا عَلَى الثَّوْبِ الْكُرْسُفِ وَ لَا عَلَى الصُّوفِ وَ لَا عَلَى شَيْ‏ءٍ مِنَ الْحَيَوَانِ وَ لَا عَلَى طَعَامٍ وَ لَا عَلَى شَيْ‏ءٍ مِنْ ثِمَارِ الْأَرْضِ وَ لَا عَلَى شَيْ‏ءٍ مِنَ الرِّيَاشِ‏». «به ابو جعفر باقر (علیه السلام) گفتم: بر روى قير سجده كنم؟ ابو جعفر گفت: نه. و نه بر روى منسوجات پنبه‏اى و نه بر مواد پشمى و نه بر مواد حيوانى و نه بر مواد خوراكى و نه بر ميوه و نه هيچ متاعى از متاع زندگى.

[4] . الحر العاملی، وسائل الشيعة، ج5، ص366: «أَحْمَدُ بْنُ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ الطَّبْرِسِيُّ فِي الْإِحْتِجَاجِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ جَعْفَرٍ الْحِمْيَرِيِّ عَنْ صَاحِبِ الزَّمَانِ ع أَنَّهُ كَتَبَ إِلَيْهِ يَسْأَلُهُ عَنِ السَّجْدَةِ- عَلَى لَوْحٍ مِنْ طِينِ الْقَبْرِ هَلْ فِيهِ فَضْلٌ- فَأَجَابَ ع يَجُوزُ ذَلِكَ وَ فِيهِ الْفَضْلُ».

[5] بخارى، محمد بن اسماعيل، صحيح البخاري، ج1، ص270، ح349.

با سلام

برادر گرامی مهر همان خاک است ، نشد سند حدیث

منم میگم بت سنگی ، همان سنگ است و من بر بت به عنوان سنگ سجده می کنم

پس من بت پرست نیستم

***********************************

در مورد لوح حدیثی که مورد استناد فرقه های دیگه باشه دارید؟

شروحیل;975541 نوشت:
با سلام

برادر گرامی مهر همان خاک است ، نشد سند حدیث

منم میگم بت سنگی ، همان سنگ است و من بر بت به عنوان سنگ سجده می کنم

پس من بت پرست نیستم

***********************************

در مورد لوح حدیثی که مورد استناد فرقه های دیگه باشه دارید؟

سلام علیکم

پاسخ شما داده شد.

اگر تابع مذهب اهل بیت(علیهم السلام) هستید باید عبادات خود را بر اساس فتوای فقیه انجام دهید؛ و نه استحسان مورد فهم خود.
اگر تابع مکتب خلفا هستید مجازید بر هر چیزی سجده کنید.
در مورد مهر سجده بر آن بر اساس مبانی فقهی فریقین صحیح است؛ و علت مخالفت آنان تنها تشبه به عمل شیعه است.
در صورتی که تفاوتی بین مهر و بت در اعتقاد و عمل قائل نیستید برای رفع مشکل خود در منزل محلی که بر روی خاک قرار دارد انتخاب کنید و در آنجا نماز بخوانید و در غیر منزل در محل سجده خود خاک بریزید که عمل به سنت نموده باشید. همچنین سعی کنید از ابزار و امکانات زندگی امروزی به دور باشید؛‌ زیرا این امور در صدر اسلام نبوده و از آنجا که در جواز استفاده ی از آنان دلیل خاصی نیز نبوده؛ اصل حرمت و بدعت در آنها جاری بوده؛ مضافا اینکه ممکن است این امور داعی به شرک نیز باشند.

صدرا;975590 نوشت:
سلام علیکم

پاسخ شما داده شد.

اگر تابع مذهب اهل بیت(علیهم السلام) هستید باید عبادات خود را بر اساس فتوای فقیه انجام دهید؛ و نه استحسان مورد فهم خود.
اگر تابع مکتب خلفا هستید مجازید بر هر چیزی سجده کنید.
در مورد مهر سجده بر آن بر اساس مبانی فقهی فریقین صحیح است؛ و علت مخالفت آنان تنها تشبه به عمل شیعه است.
در صورتی که تفاوتی بین مهر و بت در اعتقاد و عمل قائل نیستید برای رفع مشکل خود در منزل محلی که بر روی خاک قرار دارد انتخاب کنید و در آنجا نماز بخوانید و در غیر منزل در محل سجده خود خاک بریزید که عمل به سنت نموده باشید. همچنین سعی کنید از ابزار و امکانات زندگی امروزی به دور باشید؛‌ زیرا این امور در صدر اسلام نبوده و از آنجا که در جواز استفاده ی از آنان دلیل خاصی نیز نبوده؛ اصل حرمت و بدعت در آنها جاری بوده؛ مضافا اینکه ممکن است این امور داعی به شرک نیز باشند.

با سلام

سوال بنده تحقیقی است نه تقلیدی

مراجع تقلید از کی تقلید کردن به مهر سجده می کنن؟

پیامبر و امامان که بر خاک سجده می کردن و می کنن نه بر مهر...

آیا در صدر اسلام بلد نبودن گل درست کنن و مهر بسازن؟

احتمالا به تکنولوژی فوق العاده بالایی نیاز داره مهر سازی...

فقط هم شما تکنولوژیش رو دارید بقیه ندارن...

تکنولوژی ...

برادر من با جوسازی موضوع رو منحرف نکنید و بنده رو احمق فرض نکنید

شما حدیث با سند صحیح از امامان دیگه به جز امام مهدی(سلام بر او) ارائه بدید
که قابل استناد برای مباحثه با دیگر مذاهب باشه

بنده که به خاک سجده میکنم کسی نمی تونه بهم تهمت شرک بزنه

برای این که شما مورد تهمت واقع نشید دارم میگم

...

شروحیل;975615 نوشت:
با سلام

سوال بنده تحقیقی است نه تقلیدی

مراجع تقلید از کی تقلید کردن به مهر سجده می کنن؟

پیامبر و امامان که بر خاک سجده می کردن و می کنن نه بر مهر...

...

سلام علیکم

متاسفانه شما با اولیات مباحث و مبانی فقهی اشنایی ندارید و به واسطه ی آن دچار اشتباه می شوید.

عرض شد که سجده بر «صعید طیب» و آنچه از خاک می روید که جنبه ی خوراکی و پوشاکی نداشته صحیح است. که این امر مصادیق متعددی دارد.
صحابه به هنگام سجده سنگریزه بر محل سجده خود می گذاردن؛ پیامبر (صلی الله علیه وآله) به صهیب که پیشانی را بر روی غیر خاک قرار داده بود اعتراض کرده و فرمودند: ترب وجهک یا صهیب. مسروق بن اجدع به هنگام سفر در دریا با خود خشتی برای سجده برمی داشت و....

مهر قرار دادن چیزی جز تسهیل امر در راستای قرار دادن سر بر خاک نیست و در واقع مهر چیزی جز خاک نیست و در این میان تنها هیئت آن تغییر کرده که با خرد شدن به همان حال اول خود (ونه چیز دیگری) باز می گردد و در مهر تغییر ماهوی که انرا از تحت «وجه الارض» بودن خارج کند و یا آنرا از عنوان «ما یصح علیه السجود» خارج سازد اتفاق نیفتاده.

قطعه گلی که خود به خود سفت شده با گلی که در قالب به شکل مهر درآمده تفاوتی ندارد و شارع مقدس بین این دو فرق نگذاشته که یکی جایز و دیگری حرام است؛ لذا دست ساز بودن دخلی در مساله نداشته؛ همچنان که گفته شد پیامبر(صلی الله علیه وآله) بر روی حصیر بافته شده سجده می کردند. آیا آنحضرت برای حصیر سجده کردند؟! چه تفاوت اساسی میان دست ساز بودن حصیر با دست ساز بودن مهر وجود دارد.

این رویه ی شما همچون رویه ی ظاهر گرایی سلفی است که بویی از فقه و اجتهاد نبرده اند؛ که گمانشان آن است که هر چیزی که پیامبر(صلی الله علیه وآله) انجام داد تنها مشروع بوده و آنچه که امر نکرد و یا انجام نداد در تحت ادله ی نهی جای داشته؛‌لذا بسیاری از امور را بدعت و حرام می دانند.

در حالی که گفته شد الزاما آنچه دلیل خاص در جواز آن وارد شده تنها مشروع نبود؛ بلکه جواز بسیاری از امور(در عبادات و معاملات) بر اساس انطباق بر دلیل عام بوده و همین که نهی ای در خصوص آن وارد نشده و آنرا از تحت ادله عام خارج نساخته آن مصداق نیز مشروع می باشد که در غیر این صورت جواز و مشروعیت بسیاری از امور مورد اشکال است.

بنابراین در این مورد تنها زمانی که نهی خاصی وارد شده باشد، شما حق مخالفت با آنرا داشته بر این اساس شما که خود را محقق و نه مقلد می دانید تتبع بفرمائید و در ادله ی روایی بگردید ببینید پیامبر(صلی الله علیه واله) آیا از آنچه شبیه مهر بوده و برای سجده در نماز استفاده شده نهی فرمودند یا خیر؟

موضوع قفل شده است