جمع بندی من خودم پدر هستم اما از این همه حق دادن به والدین راضی نیستم

تب‌های اولیه

95 پستها / 0 جدید
آخرین ارسال

من شنیدم تو فرانسه اگه یه پدر یا مادری فرزندنش رو کتک بزنه، بچه میتونه به دادگاه شکایت بکنه و چند سال زندان برای پدر یا مادر میبرن، اون طرف اینجوریه، ولی وضع ما، حتی اگه پدر با کمربند بیوفته به جونمون و اونقدر بزنه که بمیریم، بازم حق نداریم حتی یه آخ بگیم از شدت درد، واقعا بعضی از احکام دین خیلی افراطیه.

بله تو کانادا هم همین قوانینه عمه من بچه ش تو خیابون بهونه گیری میکرد به زور دستشو مشیده و داد زده زنگ زده بودن پلیس!به خاطر خشونت علیه بچه
کلی بیا اثبات کن کاریش نداشتم
اما تو اسلام طرف بچشو بکشه مجازات نداره چون میتونه
بچشو از تحصیل باز داره یا کتکش بزنه هیچ موردی نیست صاحب اختیارشه

سلام علیکم ورحمه الله
برادر گرامی وقتیکه پیامهای شما را میخوانم به نظر می رسد که این پیامها مربوط به حداقل 30 سال پیش باشد....یعنی اگر آنچه را که امروز در جامعه می بینیم با آنچه که شما می فرمائید زمین تا آسمان اختلاف دارد....نه اثری از احترامی هست و نه اثری از توجه به تجارب و نصایح والدین..(البته منظورم عموم جامعه است و منظورم در مقایسه با 30-40 سال پیش...ولی چون فرموده بودید که :

Reza-D;663390 نوشت:
یک نکتهء بسیار مهم:
از کارشناس محترم و سایر دوستان خواهش میکنم فقط از حکم شرعی صحبت کنن و سراغ توصیه نرن که گوش من از این توصیه ها که عمل نمیشه خیلی پره. لطفاً از دستورات الزام آور بگید (اگر هست)

به خاطر همین وارد این مقول نمیشم و به روایات می پردازیم.

Reza-D;663390 نوشت:
مثلاً میگن اگر والدین به تو ظلم کردن ، خدا اون دنیا حقت رو میگیره. اما بلافاصله بعدش میگن البته تو حق نداری حتی یک اف به اونها بگی!! و اگر بگی کلاً یه راست با کله میندازنت تو آتیش!!!

لطفا مرجع این دو سخن را بفرمائید.درثانی آیا جمله اول میگه پدرو مادر حق دارن ظلم کنن یا اسلام میگه حق ندارن ظلم کنن؟!
این دوتا با هم فرق داره و شما دارید تفسیر به رای می کنید.
جمله دوم میگه حق نداری اف بگی و درست هم هست....کجا میگه یه راست میری تو آتیش؟!لطفا منطق و عدالت را در تفسیر کلام خدا (قرآن ) حفظ فرمائید.
Reza-D;663390 نوشت:
یعنی هیچی! یعنی در واقع کشک هم بهت نمیدن چه برسه به حقت! چون در هر حال در مقابل ظلم و آزار و اذیت ، معصوم که نیستیم ، بالاخره یه دادی میزنیم یا عصبی میشیم. وقتی هم عصبی شدیم کلاً میریم جهنم! پس دیگه حقمون رو بگیرن یا نگیرن هیچ فرقی نمیکنه. پس همون یعنی هیچی!

برارد رضا از شما بعیده با این لحن بحث دینی بفرمائید! لطفا مرجع سخن بالا نیز بفرمائید...یا مرجع دارید و کلام شما کلام قرآن است...که در این صورت خدا را محکوم کرده اید به اشتباه حرف زدن و یا مرجعی ندارید که در اینصورت دارید به خدا دروغ می بندید!
سخن در مورد آیات و روایت باید با احتیاط و حساسیت صورت بگیره, مخصوصا برای کسانی که خود را شیعه اهل بیت می دانند.

Reza-D;663390 نوشت:
حقوق والدین رو که کم و بیش همه میدونیم (از بس که گفتن!) و میدونیم که کوچکترین تخلف از این تکالیف برای فرزندان = جهنم!

برارد شما عادت دارید برای هر کسی مثل آب خوردن نسخه جهنم بپیچید؟!نکنه به نظر شما در قرآن آمده "اطیعوالله و اطیعو الرسول و اوللامر منکم و والدینکم!" نعوذو بالله!
در اسلام تاکید بر احترام بر والدین است و حقش هم همین است و حتی خداوند می فرماید اگر سخنان ایشان بر خلاف کلام خدا باشد از آنها پیروی نکنید...این تفاسیر شما از کجا آمده؟ لطفا مرجع بدهید.
Reza-D;663390 نوشت:
اما حقوق فرزندان!
1 - اینکه پدر و مادر اسم خوبی روی اونها بذارن!
خداییش موندم چطور کمر والدین زیر این وظیفهء سنگین نمیشکنه!
آخه خیلی کار سختیه! مثلاً باید از مغزشون استفاده کنن برا پیدا کردن اسم! خب خیلی سخته دیگه!

اگر میخواهید ببینید کجا کمر والدین خم میشه یک وزنه 2 کیلو گرمی به شکم خودتان ببندید و 9 ماه در خواب و بیداری با خود حملش کنید!
فرموده بودید که پدر هستید,الآن تو این جامعه با نان حلال یک خانواده 4 نفری را با دو فرزند نوجوان و جوان سیر کردن و امکانات درس و ورزش و تفریح و ....مهیا کردن, کمر پدر را خم نمیکنه؟!
برادر گرامی شما یا شیعه هستید یا نیستید ,در هر صورت باید در مورد نقل قول از روایات رعایت احترام را بکنید و اگر موضعی برای شما ثقیل است دلیل بر اشتباه بودن آن کلام نیست.
Reza-D;663390 نوشت:
- فرزند رو خوب تربیت کنن!!!
اولاً اینکه از بدیهیاته و نه یک حق. مثل اینکه بگی از حقوق اداره اینه که خانمها باید حجاب رو رعایت کنن!
خب پدربیامرز اینکه وظیفهء کلی خانمهاست ، دیگه چرا منتش رو سر اداره میذاری؟!
رفتار اسلامی هم وظیفهء کلی تمام مسلمون هاست. دیگه چرا منتش رو سر فرزندان میذارین؟!

از بدیهیاته؟! پس چرا وضع دنیا و ایران اینطوری شده؟!
نکنه از نظر شما همه دارن بر اساس فطرت خودشون بچه هاشون را خوب تربیت میکنن!امروز تو هر خرابه ای که میری طرف یخچال نداره ولی ماهواره داره!
تو هر ماشینی که میشینی صدای موسیقی حرام به گوش میرسه! این از بدیهیاته؟! یا همون پدر و مادرها (و بقیه) به وظیفشون درست عمل نکردن!
(نمیخوام اینجا بحث ماهواره و ...مطرح بشه و تاپیک به حاشیه بره) ولی اینهمه مشکل که امروز در جامعه داریم به خاطر اینه که همین والدین به وظیفشون درست عمل نکردن (یعنی حق فرزند را طبق آنچه اسلام گفته ادا نکردند)...اینجا فرق ندارد شاید شما بفرمائید که همش تقصیر والدین نیست و بخشی هم به عهده مسئولین حکومتی یا اجتماعی است...در اینصورت باز باید گفت که والدین آنها حق فرزند خود را ادا نکرده اند که دودش در چشم کل جامعه میره!
Reza-D;663390 نوشت:
ثانیاً تربیت صحیح فرزند بیشتر از حقوق اجتماعی به حساب میاد تا حقوق خود فرزند
لطفاً از حقوق شخصی بگید. از حق آدم بودن ، از احترام داشتن ، از حق حرف زدن و نظر دادن

منظورتون چیه حقوق اجتماعیه و حق فرزند نیست؟ لطفا توضیح دهید.در مورد بخش دوم سخن شما, چشم:
1- حق فرزند
2- حق فرزند
3-حق فرزند

Reza-D;663390 نوشت:
- قرآن به او بیاموزد!!!!
از این جمله نتیجه می گیریم که آموختن قرآن جزء تربیت نیست!!!! چرا؟ چون اگر بود دیگه نیاز نبود جداگونه مطرح بشه!
بابا این هم همون تربیته ، فقط جدا میگنش که مثلاً حقوق فرزندان زیاد به نظر بیاد!

عجب! جداً؟
چون می دانم که اهل دین وقرآن هستید براتون از قرآن دلیل میارم که اشتباه می کنید.
لَقَد مَنَّ اللَّهُ عَلَى المُؤمِنينَ إِذ بَعَثَ فيهِم رَسولًا مِن أَنفُسِهِم يَتلو عَلَيهِم آياتِهِ وَيُزَكّيهِم وَيُعَلِّمُهُمُ الكِتابَ وَالحِكمَةَ وَإِن كانوا مِن قَبلُ لَفي ضَلالٍ مُبينٍ﴿-آل عمران-۱۶۴﴾
خداوند بر مؤمنان منت نهاد [= نعمت بزرگی بخشید] هنگامی که در میان آنها، پیامبری از خودشان برانگیخت؛ که آیات او را بر آنها بخواند، و آنها را پاک کند و کتاب و حکمت بیاموزد؛ هر چند پیش از آن، در گمراهی آشکاری بودند.
خداوند هم خواسته کتاب قرآن حجمش زیاد بشه؟!الآن خیلیها قرآن یاد می گیرند ولی:
خداوند در آیه 82 سوره اسراء می فرماید:

وَنُنَزِّلُ مِنَ الْقُرْآنِ مَا هُوَ شِفَاءٌ وَرَحْمَةٌ لِلْمُؤْمِنِینَ وَلَا یزِیدُ الظَّالِمِینَ إِلَّا خَسَارًا(الإسراء/82)
و از قرآن، آنچه شفا و رحمت است برای مؤمنان، نازل می‌کنیم؛ و ستمگران را جز خسران (و زیان) نمی‌افزاید.

آیه مورد بحث به تاثیر فوق العاده قرآن و نقش سازنده آن در رابطه با هدایت بندگان پرداخته میگوید: ما قرآن را نازل مى کنیم که مایه شفا و رحمت مؤ منان است (و ننزل من القرآن ما هو شفاء و رحمة للمؤ منین ).
ولى ستمگران (مانند همیشه به جاى اینکه از این وسیله هدایت بهره گیرند) جز خسران و زیان بیشتر چیزى بر آنها نمى افزاید (و لا یزید الظالمین الا خسارا).
همین سعودیهای بی پدر و مادر که اینهمه جنایت میکنن, قران بلد نیستن؟ یا لقمه حرام پدر و مادرشون آنها را به اینجا کشیده؟!

Reza-D;663390 نوشت:
- خدایی.... نه خدایی واقعاً منتظر هستید بعد از اون همه حقوق! باز هم برای فرزندان حقی تعریف بشه؟
نه برادر ، نه خواهر ، تموم شد. حقوق این موجودات (نمیدونم جزء انسان ها هستن یا نه؟!) کلاً فقط همینا بود

اولا که پاسخ این جملتان را در لینکهای بالا دادم و درست نیست اینهمه سخنان ناشایست و طعنه...
[SPOILER]دوماً همه اینا به کنارچه حقی بچه ها طلب دارن؟
از وقتی که بچه به دنیا میاد برای پدر و مادر چی دارن جز دردسر؟ یه مادر که 10 بار باید از خواب نازش بدار بشهو بچه داری کنه......والدین از غذا و لباس میزنه برای بچه اش, از تفریح و ورزش و درس و علایق و استراحت خودشون میزنن برای بزرگ مردن فرزندانشون اگر جلوش سجده هم کنیم باز کمه ولی حیف که خدا اجازه نداده, چه حقی داره بچه بیش از آنچه که خدا فرموده؟!
یک پدر و مادر هر چه بخواهد برای فرزندش اگر چه اشتباه هم باشه منافع و خوشبختی فرزندش را در نظر گرفته ولی فرزندان عموما هر چی از والدین طلب میکنن فقط منافع خودشان مطرحه! بعد شما می فرمائید که حقوق فرزند در اسلام کمه؟![/SPOILER]
Reza-D;663390 نوشت:
البته حقوق دیگری هم دیده بودم ولی اینقدر خنده دار بود که دیگه ننوشتم لااقل تاپیک رو تایید کنن

برارد اینطور حرف زدن بی احترامی به آل رسول الله (ص) است.شما تکلیفتان را با خودتان مشخص کنید, در فریادتان گفته اید که در خط امام حسین ع و حضرت ابوالفضل هستید و در اینجا به کلام معصومین می خندید؟!
خیلیها در این سایت کافر و مشرک هستند ولی یک رو هستند...اشکالاتی هم به دین می گیرند و بحث می کنند ولی شما گاهی طرفدار دین هستید وگاهی آن را به سخره میگیرید؟البته چون سوابقتان را می دانم مطمئن هستم که تعمدی ندارید ولی کمی سنجیده تر صحبت کنید.
ذهنیات شما یا کلام معصوم نیست و دارید افترا می زندی و یا کلام معصوم هست (البته اشارات ناقصی داشتید) که باید احترام آن را حفظ کنید.

Reza-D;663390 نوشت:
گفتم که من خودم پدر هستم و مثل خیلی از پدرهای دیگه ، بیدار بودن با گریه های فرزندم رو تجربه کردم. من هم کم سختی نکشیدم (به اندازهء همین مدت که پدر هستم). از قبل ازدواج دنبال روزی حلال بودم تا زندگی پاکی داشته باشم و لقمهء حلال به بچم بدم. وقتی مریض میشه پا به پای مادرش تلاش میکنم تا زودتر خوب بشه. پیش اومده که 15 ساعت یه ضرب داشتم از این بیمارستان به اون بیمارستان میرفتم که از سلامت فرزندم مطمئن بشم
خب؟ حالا چی؟ چون براش زحمت کشیدم باید هر حرف بیخودی بزنم بگه چشم؟

برای این قسمت قرمز مرجع خود را از قرآن یا اهل بیت بفرمائید لطفا. از خودتان سخن می گوئید و از خودتان محکوم می کنید؟!

Reza-D;663390 نوشت:
نه فقط در نافرمانی خدا ، که در هیچ مسئلهء دیگه ای انتظار ندارم تمام و کمال و با جبر ، به من بگه چشم! چون اصلاً معقول نیست
مثلاً اگر من رفتم معتاد شدم و زندگی خودش و مادرش رو به فنا بردم دیگه چه احترامی؟ همین که با لگد نمیدازم بیرون باید ممنونش هم باشم

در یک کلام ، به نظرم در خیلی از احکام اسلامی ، کاملاً 0 و 100 به موضوع نگاه شده ، از جمله حقوق فرزندان و والدین


اینها فقط ذهنیات یا تجارب شخصی شما از زندگی بود و نباید آن را به عنوان احکام اسلام مطرح کنید!

ظلم و ستم و فساد و گناه خیلی زیاده ولی میدونی کدوم از همه بالاتره؟:

وَمَنْ أَظْلَمُ مِمَّنِ افْتَرَى عَلَى اللّهِ كَذِبًا أَوْ كَذَّبَ بِآيَاتِهِ إِنَّهُ لاَ يُفْلِحُ الظَّالِمُونَ ﴿-انعام- ۲۱﴾

width: 100%

[TD="class: QuranArabic width: 49%"][/TD]
[TD="class: QuranFarsi width: 49%"]و كيست‏ ستمكارتر از آن كس كه بر خدا دروغ بسته يا آيات او را تكذيب
نموده بى ترديد ستمكاران رستگار نمى‏شوند (۲۱)[/TD]
[TD="class: QuranEnglish width: 2%"][/TD]
[TD="class: QuranArabic width: 49%"][/TD]

Reza-D;664119 نوشت:
بدون شک؟!!! نه برادر شک کنید خیلی هم شک کنید. شما با سوادتر از من هستید و میدونید که ما دو نوع تعریف از افراد و اقشار داریم

1 - تعریف افراد از این باب که چگونه باید باشند (تئوری و نظریه بر اساس دانسته ها)

2 - تعریف افراد از این جهت که چگونه هستند (در مقام عمل و اجرا)

در تعریف اول ، طبق حالت طبیعی و استاندارد ، انتظار اینه که پدر و مادر همیشه دلسوزترین افراد باشن و تجربه و علم بالاتری از فرزندان داشته باشن

اما در تعریف دوم ، می بینیم که همیشه اینطور نیست. یعنی:

اولاً ، گاهاً می بینیم که یا سهواً دلسوزی غلط میکنن ، یا عامداً دنبال منافع خودشون هستن. شما حتماً میشناسید پدر و مادرهایی رو که سعی میکنن فرزندشون با فرد پولدار ازدواج کنه تا از این طریق خودشون هم به یه نون و نوایی برسن. یا پر و مادرهایی که فرزندشون رو به عقد پسرعمو یا دخترخاله در میارن ، فقط بخاطر اینکه فامیل خودشونه و بحث های قومیتی و این حرفها. یا پدر و مادرهایی که برای اینکه خرج ازدواج یا تحصیل یا..... برای فرزندشون گردنشون نیفته ، از طرق مختلف فرزندشون رو از این اعمال بازمیدارن یا حتی تو کارش موش میدوونن

ثانیاً ، در بحث تجربه و علم (بخصوص علم) هم گاهاً می بینیم که فرزندان بسیار پخته تر از والدین عمل میکنن. نمیدونم چقدر به این صحبت من اعتماد دارید ، اما اگر برادرانه کلام من برای شما ارزش داره ، این حرف رو کاملاً دارم از روی تجربه و بررسی میگم که گاهی نه تنها پدر و مادر فرزند رو کنترل و راهنمایی نمیکنن ، بلکه این فرزند یا فرزندان هستن که پدر و مادر رو کنترل میکنن تا زندگی رو به فنا ندن. نمونه های بسیاری برای حرفم سراغ دارم

البته همیشه اینطور نیست. گاهی هم همونطور که شما فرمودید ، برتری با والدین بوده ، اما گاهی هم اونطور که بنده عرض کرده ، برتری با فرزندان هست. پس لطفاً نفرمایید که: بدون شک!


سلام و ادب:Gol:

بدون شکِ مورد نظر من، اشاره به غالب و عموم پدر و مادرهاست، یعنی با توجه به سرشت و طبیعت خلقت پدری و مادری غالباً چنین است، اما در این میان منکر استثناءات نیستم. ضمن آنکه در بُعد تجربه هم همین ملاک حاکم است البته مواردی که شما اشاره فرمودید هم جزو استثناءات مطرح است، گرچه ممکن است درصد و میزان این مصادیق بسته به فرهنگ مناطق مختلف و یا فاصله گرفتن خانواده ها از الگوی زندگی دینی جابجا شده باشد.

در اینگونه موارد گفتیم اگر از یکسو، انتخاب فرزندان بر اساس ملاکات درست و با استفاده از غلبه شعور و مشورت شکل گرفته باشد و از سوی دیگر، والدین بر خواست خود مبتنی بر مصادیق مورد اشاره شما اصرار دارند، اطاعت از خواست والدین لزومی ندارد. بلکه با رعایت احترام به والدین، انتخاب خود را عملی کنند.

Reza-D;664119 نوشت:
برادر عزیز ، مشکل اینجاست که بی احترامی از نظر خیلی از والدین ، با اونچه که در ذهن شماست کاملاً متفاوته. شما میفرمایید مثلاً سر والدین داد نزنیم. خب این فرمایش کاملاً منطقیه. اما میدونید والدین چه چیزی رو بی احترامی میدونن؟

اصل اینکه فرزند بخواد برای خودش تصمیم بگیره رو بی احترامی میدونن


وقتی رضای خداوند اساس کار انسان باشد دیگر ملاک و معیار در سنجش احترام به والدین، رأی و نظر پدر و مادر و یا حرف و حدیث دیگران نیست. وقتی خداوند انسان را صاحب عقل و خرد و آزاد آفریده و با لحاظ همه شرایط و ملاحظات، فرزندان به انتخاب و تصمیمی رسیده اند و مخالفت پدر و مادر را ناشی از مصادیق مورد اشاره می دانند، عدم اطاعت از پدر و مادر در این موارد خاص، نزد خدای متعال بی حرمتی نیست ضمن آنکه گفتیم می توانند با تلاش سازنده در زندگی و کسب موفقیت، بخش زیادی از نگرانی ها و یا دغدغه های والدین را مرتفع نموده و رضایت ایشان را در ادامه جلب کنند.

Reza-D;664119 نوشت:
با احترام باید بگم بطور عجیبی چیزی که در جوامع سنتی (و بعضاً مذهبی) دیدم ، رواج دیکتاتوری بوده ، بجای آزادی عقیده
یعنی یک جوان ، همیشه در جایگاه یک انسان نفهم و بی شعور قرار داره که باید مدام کنترل بشه و دیگران بهش بگن چه بکن و چه نکن

البته ناگفته نماند والدینی که به رأی و نظر فرزندان و عزت و کرامت آنها بی توجهند در حقیقت خلاف آموزه های تربیتی اسلام که در پست های قبلی برشمردیم عمل می کنند و این رفتارشان مرضی رضای خداوند نیست بعلاوه اینکه تبعات سوء این رویکرد، متوجه خودشان خواهد شد. در حالیکه همین والدین اگر مشی احترام و اکرام و دادن آزادی عقیده به فرزندان را در پیش بگیرند و در چنین فضایی آگاهی و صداقت خود را به اثبات برسانند نیازی نیست رأی و نظرشان را بصورت حکم و اجبار به فرزندان تحمیل کنند بلکه خود فرزندان، مشتاقانه و با روی باز، حتی در کوچکترین مسائل، والدین خود را مشاورانی آگاه، دلسوز و صادق بر می گزینند.

موفق باشید ...:Gol:

Miss Chadoriii;663750 نوشت:
پوووووووووووف که چقد مته به خشخاش میزارید

به نظر من ته ته همه ی اینا رضایت والدین به همچی میچربه

ینی شما اگه اف گفته باشید

اگه مخالف نظر والدین کاری رو انجام داده باشید

اگه بعضی وقتا باهاشون ( البته با حفظ احترام ) دعواتون شده باشه

ولی ته ته ته اش

ازتون راضی باشن

حله دیگه

نیس؟؟؟


سلام:Gol:

رضایت کامل قلبی والدین گاهی در شرایطی حاصل می شود که انسان دائماً مراقبت کند در هر شرایطی حرمت والدین را رعایت کند و حتی از گفتن اف که کوچکترین حالت بی احترامی و بی توجهی است بپرهیزد، این رضایت کجا و رضایتی که در نهایت با گذشت پدر و مادر از رفتار ناشایست فرزند حاصل می شود کجا. در صورت اول هیچ نقطه اکراه و دلخوری در قلب والدین نیست اما در صورت دوم این نقاط اکراه در قلبشان ایجاد شده و سپس پاک می شود.

آیا لوح دست نخورده با لوح پاک شده یکی می شوند؟

رهگذر آسمان;663776 نوشت:
خب بدبختی همینه که هرکاریم بکنی
ته تهش از نظر والدین گرامی
بچه های مردم خیلیییییییییییییییییی بهترن
اصلا موندم این بچه های مردم دقیقا کین؟؟؟
چون الحمدلله هیچکس که از بچه خودش راضی نیست

سلام:Gol:

یکی از مشکلات و بی توجهی های والدین در مسیر تربیت، همین مقایسه های ناروا بین فرزندان خود و فرزندان دیگران است، مقایسه هایی که گاه به قضاوت های غیرعالمانه و تبعات روحی و روانی بر فرزندان منجر می شود. والدین باید سعی کنند نیمه پر لیوان را ببینند و ضمن اغماض و نادیده گرفتن خطاهای فرزندان، تلاش کنند اتفاقاً نقاط حسن فرزندان شان را برجسته کنند. این یعنی تکریم و عزت بخشی به فرزند که در فرایند تربیت صحیح بسیار کارگشاست.

با سلام
با عرض معذرت باید عرض کنم
یا والدین کارشناسان محترم نعوذ بالله معصوم هستند
یا همگی کارشناسان از همین والدین امروزی هستند
چون هیچ مدله متوجه حرف بنده و سایر دوستان نمیشن

بابا به پیر به پیغمبر ماها نه داریم راجع به چند دهه قبل حرف میزنیم
نه دنبال مجوز واسه بی احترامی به بزرگترها میگردیم
همه حرفمون اینه چرا انقدر تو گوش والدین از حق و حقوقشون خوندین
که تا میخوایم نفس بکشیم میگن حلالت نمیکنم و عاقت میکنم

خود بنده خیر سرم ازدواج کردم
ولی هنوزم که هنوزه بابت همه چی باید به مادر و پدرم جواب پس بدم
اینکه کجا میرم ، با کی میرم ، چی میخرم؛ چی میپوشم و ...
همگی باید از فیلتر والدین گرامی بگذره
و وقتی در کمال آرامش واسشون توضیح میدم که بنده ازدواج کردم
و هرجوری که حساب کنیم شرعا، عرفا ، قانونا و رسما صاحب اختیار بنده همسرمه
و بنده از ایشون اجازه گرفتم ناراحت میشن و میگن احترام والدینتو نگه نمیداری
میخوام بدونم به دنیا اومدن من فرزند گناه کبیره بوده
که بزرگ کردنم شده یه پتک همیشگی واسه خفه کردن من؟؟؟
چرا هر زمانی که خواستم با روش خودم زندگی کنم
روشی که قبلا از فیلتر خداوند و همسرم گذروندم
ولی چون باب میل والدینم نیست
یا باید بیخیال اون روش بشم
یا قبلش انواع و اقسام تهمت ها و نفرین هارو به جون بخرم
کارشناس محترم بنده کلا بیسواد، شمای کارشناس دینی میشه بفرمایین
اینجور مواقع خدا دقیقا کجاست؟؟؟

من با همه بی سوادیم مطمئنم حکمی هست در دفاع از من فرزند
ولی سوالم اینه چرا این حکم لابلای آیات و روایات خاک خورد و گم شد
که همه بچه هامون یا به امید ثواب احترام به والدین آرزوهاشون رو خاک کردند
یا با یه عذاب وجدان دروغین از ناراحتی والدین به آرزوهاشون رسیدن؟؟؟

mehrant;663779 نوشت:
والا تا یه حدودی برای منم سوال بود مثلا پدر و مادر حرف غیر منطقی گاهی میزنن، به آدم تهمت میزنن، گاهی تحقیر گاهی فحش. خوب مگه چقدر تحمل داریم با محبت مهربانی جواب این رفتارها رو بدیم.ممکنه عصبانی بشیم وقتی هم عصبانی بشیم گناهه

سلام:Gol:

همه زندگی انسان میدان امتحان الهی است، صبر در برابر سختی ها و مصائب، صبر بر طاعت و تکالیف الهی و صبر در برابر معصیت و وسوسه های نفس اماره و شیطان، فلسفه آفرینش انسان جز این نیست آمده ایم تا با تمرین و خویشتنداری راه کمال خود را هموار سازیم. امر خدای متعال بر رعایت حرمت والدین نیز از این قاعده مستثنی نیست، امتحان هیچگاه آسان نیست، تمکین و احترام و اطاعت از والدین، خصوصاً در مواردی که با رأی و نظر ما مخالفت دارد آسان نیست، اما ثمرات این حرمت گذاشتن ارزش تحمل آنها را دارد.

احترام و اطاعت از والدین، در مواردی که خواست آنها با رأی و نظر و طبع ما سازگار است که کار شاق و دشواری نیست بلکه گویا ما از خواست و طبع خودمان اطاعت کرده و به رأی و نظر خویش احترام گذاشته ایم، در حقیقت، اصل احترام و اطاعت از والدین که مورد سفارش دین است در مواردی است که رأی و نظر و خواست آنها با رأی و نظر و خواست خودمان در تعارض اند. البته چنانکه شارع مقدس تشریع فرموده اطاعت از والدین در امر به حرام جایز نیست و مواردی که صحبت انتخاب و تصمیم گیری در باره سرنوشت است و مخالفت والدین یا از روی عدم آگاهی و یا تمنیات غیرمنطقی و اغراض شخصی و سلیقه ای است که با روح عقل و خرد و مشورت و ... ناسازگار است، نیز اطاعت لازم نیست لکن در همین وضعیت هم باید نهایت احترام و ادب نسبت به آنها رعایت شود.

موفق باشید ...:Gol:

[="Microsoft Sans Serif"][="Blue"][="3"]

0123456;664154 نوشت:
لی وضع ما، حتی اگه پدر با کمربند بیوفته به جونمون و اونقدر بزنه که بمیریم، بازم حق نداریم حتی یه آخ بگیم از شدت درد، واقعا بعضی از احکام دین خیلی افراطیه.

سلام
به خدا قسم این چیزی که شما می گویید در دین نیست این روایت را ببینید:
امام سجاد (علیه السلام) در خصوص فرزند مى فرماید: فَاعْمَلْ فی اَمرِهِ عَمَلَ مَنْ یَعْلَمُ مُثابٌ عَلى الاحْسانِ اِلَیْهِ مُعاقَبٌ عَلى الإسائةِ اِلَیْهِ
درباره فرزند خویش عمل کن چون کسى که مى داند اگر به فرزند خود احسان کند پاداش داده مى شود [HL]و اگر بدرفتارى کرد مؤاخذ و عقاب مى گردد.[/HL]
بحارالأنوار ، ج 74، ص 6

دیگه از این واضح تر بگوید امام معصوم که بدرفتاری با فرزند عقاب آخرت را دنبال دارد اما همانطور که گفته شد متاسفانه یک طرفه و افراط گونه این مسئله را تبلیغ می کنند کلمه لا اله را می گویند و الا الله آخر را اضافه نمی کنند.
مدام یکطرفه می گویند اطاعت از پدر و مادر واجب است.
در حالی که اطاعت از پدر و مادر واجب نیست بلکه ایذا آنها حرام است همانگونه که ایذا هر مومنی حرام است حتی ایذا فرزند حرام است یعنی اگر پدر و مادر فعلی را به قصد ایذا فرزندشان انجام دهند مرتکب حرام شده اند در مورد پدر و مادر هم همینطور البته در مورد پدر و مادر توصیه به احترام فراوان هم شده است که مثلا اگر هم از آنها اطاعت نمی کنی احترام آنها را حفظ کن.

این روایت را هم قبلا ذکر کردم که پدر های آخر الزمان فرندشان می خواهد مطابق دستورات دین عمل کنند اما آنها مخالفت می کنند و بنده مثال های زیادی از چنین پدرانی سراغ دارم که خداوند هدایتشان کند.

عَنِ النَّبِيِّ صلی الله علیه وآله أَنَّهُ نَظَرَ إِلَى بَعْضِ الْأَطْفَالِ فَقَالَ وَيْلٌ لِأَوْلَادِ آخِرِ الزَّمَانِ مِنْ آبَائِهِمْ فَقِيلَ يَا رَسُولَ اللَّهِ مِنْ آبَائِهِمُ الْمُشْرِكِينَ فَقَالَ لَا مِنْ آبَائِهِمُ الْمُؤْمِنِينَ لَا يُعَلِّمُونَهُمْ شَيْئاً مِنَ الْفَرَائِضِ وَ إِذَا تَعَلَّمُوا أَوْلَادُهُمْ مَنَعُوهُمْ وَ رَضُوا عَنْهُمْ بِعَرَضٍ يَسِيرٍ مِنَ الدُّنْيَا فَأَنَا مِنْهُمْ بَرِي‏ءٌ وَ هُمْ مِنِّي بِرَاء.
رسول اكرم صلی الله علیه وآله به بعضى از كودكان نظر كرده و فرمودند: واى بر فرزندان آخر الزمان از روش پدرانشان!. سؤال شد: يا رسول اللَّه! از پدران مشرك آن ها؟. حضرت فرمود: نه، از پدران مسلمانشان كه چيزى از فرائض دينى را به آن ها ياد نمي دهند و اگر فرزندان، هم پى فراگيرى بروند، آن ها را منع مي كنند و تنها از اين خشنودند كه آنها درآمد مالى داشته باشند هر چند ناچيز باشد. سپس فرمود: من از اين پدران بيزارم و آنان نيز از من بيزارند!.

جامع الأخبار، ص: 106


[/][/][/]

رهگذر آسمان;664185 نوشت:
با سلام
با عرض معذرت باید عرض کنم
یا والدین کارشناسان محترم نعوذ بالله معصوم هستند
یا همگی کارشناسان از همین والدین امروزی هستند
چون هیچ مدله متوجه حرف بنده و سایر دوستان نمیشن

بابا به پیر به پیغمبر ماها نه داریم راجع به چند دهه قبل حرف میزنیم
نه دنبال مجوز واسه بی احترامی به بزرگترها میگردیم
همه حرفمون اینه چرا انقدر تو گوش والدین از حق و حقوقشون خوندین
که تا میخوایم نفس بکشیم میگن حلالت نمیکنم و عاقت میکنم

خود بنده خیر سرم ازدواج کردم
ولی هنوزم که هنوزه بابت همه چی باید به مادر و پدرم جواب پس بدم
اینکه کجا میرم ، با کی میرم ، چی میخرم؛ چی میپوشم و ...
همگی باید از فیلتر والدین گرامی بگذره
و وقتی در کمال آرامش واسشون توضیح میدم که بنده ازدواج کردم
و هرجوری که حساب کنیم شرعا، عرفا ، قانونا و رسما صاحب اختیار بنده همسرمه
و بنده از ایشون اجازه گرفتم ناراحت میشن و میگن احترام والدینتو نگه نمیداری
میخوام بدونم به دنیا اومدن من فرزند گناه کبیره بوده
که بزرگ کردنم شده یه پتک همیشگی واسه خفه کردن من؟؟؟
چرا هر زمانی که خواستم با روش خودم زندگی کنم
روشی که قبلا از فیلتر خداوند و همسرم گذروندم
ولی چون باب میل والدینم نیست
یا باید بیخیال اون روش بشم
یا قبلش انواع و اقسام تهمت ها و نفرین هارو به جون بخرم
کارشناس محترم بنده کلا بیسواد، شمای کارشناس دینی میشه بفرمایین
اینجور مواقع خدا دقیقا کجاست؟؟؟

من با همه بی سوادیم مطمئنم حکمی هست در دفاع از من فرزند
ولی سوالم اینه چرا این حکم لابلای آیات و روایات خاک خورد و گم شد
که همه بچه هامون یا به امید ثواب احترام به والدین آرزوهاشون رو خاک کردند
یا با یه عذاب وجدان دروغین از ناراحتی والدین به آرزوهاشون رسیدن؟؟؟


سلام :Gol:

خواهر گرامی رهگذر آسمان عزیز

شما که هم اینک ازدواج کرده اید، طبق نظر شارع مقدس باید کاملاً مطیع همسرتان باشید و در عین حال، در تمام شرایط احترام والدین تان را رعایت کنید، در مواردی که خواست همسرتان با والدین قابل جمع است چنین کنید و در مواردی که در تعارض اند، رأی و نظر همسرتان اولی است. مهم جلب رضای خداوند است که در این شرایط با اطاعت کامل از همسرتان و با رعایت احترام والدین جلب خواهد بود.

اگر والدین شما بدلیل عدم اطاعت شما از ایشان در مواردی که خواست ایشان با خواست همسرتان در تعارض بوده و قابل جمع نیست اظهار ناراحتی و گلایه می کنند و از ادبیاتی چون عاق کردن و نظائر آن استفاده می کنند خوف و دلهره ای نداشته باشید زیرا تکلیف شما در این مرحله (در صورت تعارض خواستها) اطاعت از همسر است، و تهدید والدین به عاق کردن و عدم رضایت و ... وارد نیست. زیرا از جمله همان مصادیقی است که خداوند در اطاعت والدین استثنا کرده، یعنی اطاعت از همسر واجب و مخالفتش حرام است، بنابر این اطاعت از والدین در صورت امر به حرام جایز نیست.

موفق باشید ...:Gol:

موضوع قفل شده است