رابطه در عقد!

تب‌های اولیه

10 پستها / 0 جدید
آخرین ارسال
رابطه در عقد!

سلام خسته نباشید
من25سالمه یک ماه میشه که با پسر خالم عقد کردم،پسر خالم 7میشد که خواسنگارم بود بهش علاقه نداشتم برای همین جواب رد میدادم ، اونقدر رفت و اومد آخر من راضی شدم ،الان بهش علاقه مند شدم، من اوایل باهاش سرد بودم ولی با گذشت دوهفته رابطمون خوب شد گفت خیلی اذیت میشه برای همین خودمو در اختیارش قرار دادم با این که خودم هیچ حسی به رابطه نداشتم،ولی نذاشتم رابطه اصلی رو انجام بده وقتی خواهرم فهمید دعوام کرد گفت شما تازه عقد کردین خیلی زود خودتو در اختیارش قرار دادی،الان خیلی پشیمانم که چرا این کارو انجام دادم.

خواهش میکنم راهنماییم کنید من کار اشتباهی انجام دادم؟الان باید چیکار کنم؟

برچسب: 

با نام و یاد دوست

 

 

 

 

کارشناس بحث: استاد شفیق

هوالمحبوب

با سلام و احترام به شما همراه گرامی

از نظر دین اسلام، از لحظه‌ای که خطبه عقد برای دختر و پسر جاری می‌شود، رابطه جنسی و زناشویی میان آن دو حلال و شرعی است. در جامعه و مذهب ما، ازدواج تنها راه سالم و شرعی برای ارضای نیازهای جنسی است. یکی از اهداف اصلی ازدواج، برطرف شدن نیاز جنسی افراد در بستر خانواده است.

باید در نظر داشته باشیم کشش جنسی زیاد به همسر به خصوص در اوایل رابطه امری کاملا طبیعی است. از آنجایی که دوران عقد و نامزدی معمولا چند ماه طول خواهد کشید، درست نیست که از طرف مقابل انتظار داشته باشید تمایلات و غریزه جنسی که به همسرش دارد را در این مدت به طور کلی نادیده بگیرد و سرکوب کند.

داشتن رابطه جنسی در دوران عقد از نظر دین اسلام علاوه بر اینکه ایرادی ندارد، بلکه امری پسندیده برای تحکیم رابطه زن و شوهر است. اما به خاطر هنجارهای اجتماعی و خانوادگی بهتر است برای آمیزش جنسی در این دوران چهارچوب و حدود مجازی تعیین شود. کارشناسان توصیه می‌کنند در دوران عقد از برقراری رابطه زناشویی کامل با همسر پرهیز کنید و تا زمان تشکیل زندگی مشترک به داشتن معاشقه با همسر بسنده نمایید. زیرا در غیر این صورت احتمال بارداری ناخواسته وجود دارد و بارداری دردوران عقد از سوی جامعه و خانواده‌ها معمولا مورد تایید و پذیرش نیست.

از طرف دیگر؛ ممکن است دو طرف به این نتیجه برسند مناسب هم نیستند؛ و بیشتر جدایی ها در این زمان صورت می گیرد بنابراین بهتر است از رابطه جنسی کامل خودداری گردد. از سوی دیگر نباید از برقراری رابطه جنسی در دوران عقد به طور کلی پرهیز کرد. زیرا با برقراری رابطه زناشویی در دوران عقد می‌توان ضمن برطرف شدن نیاز جنسی و افزایش صمیمیت و محبت، شناخت جنسی مناسبی از طرف مقابل کسب کرد.

اما در هر صورت شما اشتباهی نکرده اید و نیاز همسرتان را برطرف کرده اید و نیازی که تنها شما می توانید آن را برآورده نمایید نه کس دیگر؛ بنابراین این موضوع رابطه عاطفی شما را متسحکم می کند. البته خوب است خودتان هم سعی نمایید تمایل به رابطه در خود ایجاد نمایید و بررسی نمایید دلیل عدم تمایلتان چیست؟؟؟؟؟ چون بالاخره رابطه جنسی کامل زمانی صورت می گیرد که دو طرف رابطه؛ هماهنگ باشند و تمایل داشته باشند.

در ادامه اگر سوالی داشتید؛ پاسخگو خواهم بود. 

سلام

جشن ازدواج یه مرحله اضافه است که در فرهنگ ما گنجانده شده وگرنه از نظر شرع و قانون آنچه اهمیت دارد عقد است.

 

الآن که با توجه به شرایط نمیشه جشن ازدواج برگزار کرد، خیلی ها تصمیم گرفته‌اند که از همان روز عقد با هم زندگی کنند (با رابطه ناکامل یا جلوگیری از بارداری) تا وقتی که شرایط برای برگزاری جشن فراهم بشه. که البته آرزوی منه که جامعه به سنت اسلامیش برگرده و جشن ازدواج (به خصوص از نوع پرخرجش) از حالت اجبار خارج بشه.

هوالمحبوب

با سلام و احترام به شما همراه گرامی

از نظر دین اسلام، از لحظه‌ای که خطبه عقد برای دختر و پسر جاری می‌شود، رابطه جنسی و زناشویی میان آن دو حلال و شرعی است. در جامعه و مذهب ما، ازدواج تنها راه سالم و شرعی برای ارضای نیازهای جنسی است. یکی از اهداف اصلی ازدواج، برطرف شدن نیاز جنسی افراد در بستر خانواده 

 

سلام و ادب

از نظر فقهی و قانونی و تا جایی که بنده میدانم :

زن تا زمانی که مهریه را از شوهر نگرفته است، حق دارد از رابطه امتناع کند.

اما اگر زن تن به رابطه بدهد، بعد از آن تمکین جنسی واجب است.

لذا پرسشگر باید بداند :

= >  صرف عقد کردن، دلیل بر این نیست که زن باید نیاز جنسی شوهرش را برآورده کند.

و شوهر تا زمانی که مهریه را پرداخت نکرده باشد، دختر میتواند امتناع کند.

اما اگر به رابطه رضایت داد، دیگر نمیتواند تمکین جنسی نکند و نباید در مقابل نیاز مرد، تمرد کند.

عقد ازدواج، لزوما به معنای وجوب تمکین جنسی بر زن نیست.

بستگی به پرداخت مهریه یا شروط ضمن عقد دارد.

مثلا وقتی مهریه پرداخت نشده، زن حق دارد از رابطه امتناع کند و مرد هیچ حقی ندارد.

رابطه یه مسئله دوطرفه است. باید هر دو طرف بخوان تا اتفاق بیفته. بحث فقهیش به کنار ولی اگر یک طرف مجبور به رابطه بشه از نظر روحی دچار مشکل میشه و می‌تونه به سرد شدن رابطه بینجامه.

رابطه یه مسئله دوطرفه است. باید هر دو طرف بخوان تا اتفاق بیفته. بحث فقهیش به کنار ولی اگر یک طرف مجبور به رابطه بشه از نظر روحی دچار مشکل میشه و می‌تونه به سرد شدن رابطه بینجامه.

بله اما مشکل این هست که چه عواملی باعث میشود که این رابطه را بخواهند؟

مثلا برخی دخترها مذهبی هستند و تابع شریعت.

لذا این ذهنیت را دارند که باید نیاز جنسی مرد را برطرف کنند.

و این یک وظیفه شرعی هست.

حتی اگر فرهنگی هم نگاه کنیم، برخی می گویند این وظیفه و تعهدی است که قانون بر عهده زوجین گذاشته و زن باید مراعات کند.

چه بسا پسرها به همین دلیل بعد از عقد از دختر میخواهند رابطه داشته باشد چرا؟

چون تصور می کنند تمکین جنسی جزو تعهدات دختر و وظایف زناشویی دختر است.

اما این تصوری اشتباه است.

تا پیش از پرداخت مهریه، زن هیچ تعهدی برای رابطه ندارد.

این جمله کلید را همه باید توجه کنند :

آگاهی رمز موفقیت.

وقتی دختر و پسر از حقوق و تکایف خودشان اطلاع داشته باشند، فریب نمیخورند یا دچار اشتباه نمیشوند.

خوب خیلی بد و زشت است که

دختری وارد رابطه شود و بعد پشیمان شود.

بگوییم چرا بعد از عقد وارد رابطه شدی؟

بگوید تقاضای رابطه جزو حقوق شوهرم بود...

نه!

چنین چیزی حق شوهر نیست.

 

لذا وقتی مثلا می گویند بعد از عقد تا شش ماه وارد رابطه نشوید تا کاملا با هم آشنا شوید و درصد خطا پایین بیاید.

عواملی باعث میشود این قانون عرفی و تجربی شکسته شود.

یکی از این عوامل، جهل به این مسئله ای بود که گفتم.

 

هوالمحبوب

با تشکر از دوستانی که مشارکت کردند ولی آنچه مدنظر پرسشگر محترم بوده بحث فقهی آن نبوده است بلکه بیشتر مسأله عرفی و  درستی رابطه در دوران عقد، دغدغه ایشان بوده است.