جمع بندی اهل بیت (ع) در آیه 33 سوره احزاب

تب‌های اولیه

21 پستها / 0 جدید
آخرین ارسال
اهل بیت (ع) در آیه 33 سوره احزاب

چگونه آیه اهل بیت را ازامام علی تا حضرت مهدی می دانند
باتوجه به اینکه حضرت زهرا دخترپیامبر است وبه فرض عصمت چگونه عصمت امام علی تا حضرت مهدی ثابت می شود باتوجه به اینکه مادرامام رین العابدین شهربانو است چرااورا فرزند پیامبر می دانندو...تا حضرت مهدی

width: 700 align: center

[TD="align: center"]با نام و یاد دوست

[/TD]

[TD="align: center"][/TD]


کارشناس بحث: استاد صدرا

[TD][/TD]

صادقیه;1025106 نوشت:
چگونه آیه اهل بیت را ازامام علی تا حضرت مهدی می دانند
باتوجه به اینکه حضرت زهرا دخترپیامبر است وبه فرض عصمت چگونه عصمت امام علی تا حضرت مهدی ثابت می شود باتوجه به اینکه مادرامام رین العابدین شهربانو است چرااورا فرزند پیامبر می دانندو...تا حضرت مهدی

با سلام و عرض ادب

در آیه ی شریفه ی:«إِنَّما يُرِيدُ اللَّهُ لِيُذْهِبَ عَنْكُمُ الرِّجْسَ أَهْلَ الْبَيْتِ وَ يُطَهِّرَكُمْ تَطْهِيراً»؛[1] «جز اين نيست كه خداوند مى‏خواهد از شما اهل بيت هر پليدى را بزدايد و شما را به شايستگى پاك گرداند». کلام وحی بیانگر تعلق اراده ی الهی بر پاک و مطهر قرار دادن اهل بیت پیامبر (صلی الله علیه وآله) است.

مراد از «اهل البیت» با توجه به اینکه «ال» در «البیت» به معنای «ال» جنس و یا «ال» استغراق نبوده‌، همسران پیامبر (صلی الله علیه وآله) نخواهد بود؛ بلکه مراد از آن بیت خاص و افرادی خاص است،‌ و آن بیت و افراد آن جز افراد ساکن در بیت فاطمه (علیها السلام) نخواهد بود. به عبارتی دیگر اگر مقصود آيه خانه هاى همسران پيامبر (صلَّى اللّه عليه و آله) می بود، لازم بود بگويد: «أهل البيوت»، و لذا آنجا كه درباره ی آنان سخن مى گويد، صيغه جمع به كار برده و مى فرمايد: «وَقَرْنَ فِى بُيُوتِكُنَّ وَلا تَبَرُّجنَ تَبَرُّجَ الجاهِليّهِ الأُولى»؛[2] «در خانه هاى خود قرار گيريد و مانند دوران جاهليت نخست، زيبايى هاى خود را آشكار نكنيد».

در اين آيه هر اتاقى از اتاق هاى زنان رسول خدا (صلی الله علیه وآله) بيتى محسوب شده كه متعلق‏ به يكى از همسران آنحضرت بود، در حالى كه در آيه ی تطهیر، سخن از بیت و خانه ای مشخص است و افرادی خاص را در نظر دارد.
طبعا نمى توان گفت اين «بيت» يكى از بيت هاى متعلق به همسران رسول خدا (صلَّى اللّه عليه و آله) است، زيرا در اين صورت مفهوم آيه كاملًا در ابهام فرو رفته و مجمل خواهد بود، گذشته از اين دليلى ندارد كه يكى از بيت ها را بر هشت بيت ديگر ترجيح دهيم. از اين جهت بايد اين بيت، جدا از بيوت همسران رسول خدا (صلی الله علیه و آله) باشد و آن بيت جز بيت فاطمه (عليها السَّلام) نخواهد بود كه در عين تعلق به آنحضرت، به پيامبر(صلی الله علیه وآله) نيز تعلق داشت و در آن چهار نفر مشتركاً زندگى مى كردند.

مؤيد اين مطلب حديثى است كه «جلال الدین سيوطى» در تفسير آيه ی: «فى بُيُوت أَذِنَ اللّه أَنْ تُرفَعَ»؛[3] آورده است. او روایت می کند: وقتى اين آيه نازل شد و پيامبر (صلَّى اللّه عليه و آله) آن را در مسجد تلاوت كرد، فردى برخاست و از رسول خدا پرسيد: اين بيوت با عظمت از آن كيست؟ پيامبر فرمود: «بيوت انبيا و پيامبران است». در اين هنگام ابوبكر برخاست و در حالى كه به خانه فاطمه و على (عليمها السَّلام) اشاره كرد، گفت: آيا اين خانه نيز از آن خانه هاست؟ پيامبر (صلَّى اللّه عليه و آله) فرمود: «نعم من أفاضلها؛[4] آرى! از برترين آنهاست».

همچنین قرآن در سوره احزاب از آيه بيست و نهم تا آيه سى و چهارم پيرامون همسران پيامبر بحث و گفتگو مى كند و در تمام آيات، ضماير مربوط به همسران پيامبر را مطابق قواعد ادبى مؤنث مى آورد، در اين مورد متجاوز از بيست ضمير مؤنث به كار مى برد و مى فرمايد: «كُنْتُنَّ* فَتَعالِينَ* أُمَتِعْكُنَّ* أُسَرِّحْكُنَّ* تُرِدْنَ* لَسْتُنَّ اتَّقَيْتُنَّ* فَلا تَخْضَعْنَ* قلنَ* قَرْنَ بُيُوتِكُنَّ* تَبَرُّجْنَ* اتِينَ* أَطِعْنَ* وَاذْكُرْنَ* و...». ولى هنگامى كه به آيه مورد بحث- كه در ذيل آيه سى و سه قرار دارد- مى رسد، لحن سخن دگرگون مى شود و مخاطب عوض مى گردد، ضماير را مذكر مى آورد و مى گويد: «عَنْكُمُ الرِّجْسَ» و «يُطَهِّرَكُمْ»، که چنین امری بیانگر آن است که مخاطبین این قسمت از آیه افراد دیگری غیر از همسران پیامبر (صلی الله علیه وآله) هستند.[5]

اهل بیت (علیهم السلام) در لسان پیامبر (صلی الله علیه وآله)
روايات بسیاری از پيامبر (صلَّى اللّه عليه و آله) نشان مى دهد كه در اين آيه، جز خود پيامبر (صلَّى اللّه عليه و آله) و ساكنان خانه فاطمه، احدى مقصود نيست، و اين روايات را گروهى از صحابه از پيامبر (صلَّى اللّه عليه و آله) نقل كرده اند كه برخى از آنها عبارتند از: 1. ابوسعيد خدرى، 2. انس بن مالك، 3. ابواسحاق، 4. واثله بن الاسقع، 5. ابوهريره، 6. ابوالحمراء، 7. سعد بن أبى وقاص، 8. عايشه، 9. ام سلمه، 10. ابن عباس.

مضمون احاديث حاكى از آن است كه پيامبر اکرم (صلَّى اللّه عليه و آله) براى روشن كردن مقصود از اهل بيت، سه كار معين انجام داده كه هركدام در نوع خود قابل توجه است:

1. كسا و عبا و يا قطيفه اى بر سر پنج تن افكند و امّ سلمه را كه قصد ورود به‏ زير كسا را داشت، از دخول تحت كِسا بازداشت و اين جمله را گفت: «خدايا اينان اهل بيت من مى باشند، پروردگارا پليدى را از آنان دور ساز!».[6]
2. به مدت شش یا هفت و یا نه ماه، موقع رفتن به مسجد براى گزاردن نماز صبح، به خانه زهرا مى رفت و آنان را براى نماز دعوت مى كرد و آيه مذكور را تلاوت مى نمود.[7]
3. به هنگام نزول آیه ی مباهله تنها علی و فاطمه و حسنین (علیهم السلام) را با خود برده و بیان داشت که خداوندا اهل بین من این افراد می باشند.[8] بر اساس این روایت برخی از چهرهای شاخص از عالمان اهل سنت تصریح نموده اند که مراد از اهل بیت پیامبر (صلی الله علیه وآله)‌ در آیه ی تطهیر تنها خمسه ی طیبه است.[9]

آیه ی تطهیر و عصمت سایر ائمه (علیهم السلام)
دلالت «انّما» در آیه ی شریفه بیانگر حصر مصادیق آن است؛‌ این افراد در زمان نزول آیه تنها شامل اصحاب کساء بوده؛ اما بنابر تصریح پیامبر اکرم (صلی الله علیه وآله) و ائمه (علیهم السلام) آیه در مورد چهارده معصوم بوده و اختصاص به پنج تن نخواهد داشت.

این اخبار به صورت متواتر در منابع شیعی نقل شده است؛ احادیثی همچون حدیث ثقلین؛ حدیث امان؛ حدیث خلفای اثنا عشر و... که بیانگر وصیت پیامبر (صلی الله علیه وآله) به تمسک به قرآن و عترت و اینکه آن دو هیچگاه از هم جدا نمی گردند تا بر حوض کوثر بر پیامبر (صلی الله علیه وآله) وارد شوند و اینکه این افراد دوازده نفر بوده که اولین آنها علی بن ابی طالب (علیه السلام) و آخرین آنان مهدی (علیه السلام) است و آنان اهل بیت معصوم آن حضرت می باشند و... [10]


[/HR] [1] . الاحزاب/ 33.

[2] . همان.

[3] . النور/36.

[4] . السيوطي، الدر المنثور،ج6، ص203،‌ دار الفكر – بيروت.: «وأخرج ابن مردويه عن أنس بن مالك وبريدة قال: قرأ رسول الله صلى الله عليه (وآله) و سلم هذه الآية في بيوت الله أن ترفع فقام اليه رجل فقال: أي بيوت هذه يا رسول الله ؟ قال: بيوت الأنبياء. فقام اليه أبو بكر فقال: يا رسول الله هذا البيت منها؟ البيت علي وفاطمة قال: نعم من أفاضلها».

[5] . ر.ک: جعفر سبحانی، ‌راهنمای حقیقت،‌ ص388.

[6] . ترمذى، محمد بن عيسى، الجامع الصحيح و هو سنن الترمذي، 6جلد،ج5، ص192، ح3205، دار الحديث - مصر - قاهره، چاپ: 1، 1419 ه.ق.: «عَنْ عُمَرَ بْنِ أَبِي سَلَمَةَ رَبِيبِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ سَلَّمَ قَالَ: لَمَّا نَزَلَتْ هَذِهِ الْآيَةُ عَلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ سَلَّمَ: إِنَّما يُرِيدُ اللَّهُ لِيُذْهِبَ عَنْكُمُ الرِّجْسَ أَهْلَ الْبَيْتِ وَ يُطَهِّرَكُمْ تَطْهِيراً؛ فِي بَيْتِ أُمِّ سَلَمَةَ، فَدَعَا فَاطِمَةَ وَ حَسَنًا وَ حُسَيْنًا فَجَلَّلَهُمْ بِكِسَاءٍ، وَ عَلِيٌّ خَلْفَ ظَهْرِهِ فَجَلَّلَهُ بِكِسَاءٍ، ثُمَّ قَالَ: «اللَّهُمَّ هَؤُلَاءِ أَهْلُ بَيْتِي فَأَذْهِبْ عَنْهُمْ الرِّجْسَ وَ طَهِّرْهُمْ تَطْهِيرًا». قَالَتْ أُمُّ سَلَمَةَ: وَ أَنَا مَعَهُمْ يَا نَبِيَّ اللَّهِ؟ قَالَ: «أَنْتِ عَلَى مَكَانِكِ وَ أَنْتِ عَلَى‏ خَيْرٍ». و...

[7] . الطحاوي، شرح مشكل الآثار،‌ج2، ص248، الناشر مؤسسة الرسالة.: «أبو الْحَمْرَاءِ قال صَحِبْتُ رَسُولَ اللهِ صلى الله عليه وسلم تِسْعَةَ أَشْهُرٍ كان إذَا أَصْبَحَ أتى بَابَ فَاطِمَةَ عليها السلام فقال السَّلاَمُ عَلَيْكُمْ أَهْلَ الْبَيْتِ إنَّمَا يُرِيدُ اللَّهُ لِيُذْهِبَ عَنْكُمْ الرِّجْسَ أَهْلَ الْبَيْتِ الآيَةَ وفي هذا أَيْضًا دَلِيلٌ على أَهْلِ هذه من هُمْ وَبِاَللَّهِ التَّوْفِيقُ».

[8] . مسلم بن حجاج، صحيح مسلم، 5جلد، ج4، ص1871، ح32،‌دار الحديث - مصر - قاهره، چاپ: 1، 1412 ه.ق.: «وَ لَمَّا نَزَلَتْ هَذِهِ الْآيَةُ: فَقُلْ تَعالَوْا نَدْعُ أَبْناءَنا وَ أَبْناءَكُمْ‏ [3/ آل عمران/ 61] دَعَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ سَلَّمَ عَلِيًّا وَ فَاطِمَةَ وَ حَسَنًا وَ حُسَيْنًا فَقَالَ «اللَّهُمَ‏! هَؤُلَاءِ أَهْلِي‏».

[9] . صلاح الدين الصفدي، الوافي بالوفيات، ج12، ص262، الناشر: دار إحياء التراث – بيروت.: «الْحُسَيْن بن عَليّ بن أبي طَالب رَضِي الله عَنْهُمَا رَيْحَانَة رَسُول الله صلى الله عَلَيْهِ وَسلم) وَابْن ابْنَته فَاطِمَة الزهراء رَضِي الله عَنْهَا وَأحد سَيِّدي شباب أهل الْجنَّة هُوَ وَأَخُوهُ وَأمه وَأَبوهُ أهل الْبَيْت الَّذين أذهب الله عَنْهُم الرجس وطهرهم تَطْهِيرا»؛ الطحاوي، شرح مشكل الآثار،‌ج2، ص248، الناشر مؤسسة الرسالة.: «أبو الْحَمْرَاءِ قال صَحِبْتُ رَسُولَ اللهِ صلى الله عليه وسلم تِسْعَةَ أَشْهُرٍ كان إذَا أَصْبَحَ أتى بَابَ فَاطِمَةَ عليها السلام فقال السَّلاَمُ عَلَيْكُمْ أَهْلَ الْبَيْتِ إنَّمَا يُرِيدُ اللَّهُ لِيُذْهِبَ عَنْكُمْ الرِّجْسَ أَهْلَ الْبَيْتِ الآيَةَ وفي هذا أَيْضًا دَلِيلٌ على أَهْلِ هذه من هُمْ وَبِاَللَّهِ التَّوْفِيقُ».

[10] . به عنوان نمونه در روایتی از جابر بن عبدالله آمده است: «كنت عند النبي ص في بيت أم سلمة فأنزل الله هذه الآية إنما يريد الله ليذهب عنكم الرجس أهل البيت و يطهركم تطهيرا فدعا النبي ص بالحسن و الحسين و فاطمة و أجلسهم بين يديه فدعا عليا فأجلسه خلف ظهره و قال اللهم هؤلاء أهل‏ بيتي‏ فأذهب عنهم الرجس و طهرهم تطهيرا فقالت أم سلمة و أنا معهم يا رسول الله فقال لها إنك إلى خير فقلت يا رسول الله لقد أكرم الله هذه العترة الطاهرة و الذرية المباركة بذهاب الرجس عنهم قال يا جابر لأنهم عترتي من لحمي و دمي فأخي سيد الأوصياء و ابناي خير الأسباط و ابنتي سيدة النسوان